جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٦٧ - غزل ٢٦٣ هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند

هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند

وانكه اين كار ندانست در انكار بماند

اگر از پرده برون شد دل من عيب مكن‌

شكر ايزد كه نه در پرده پندار بماند

صوفيان واستدند از گروِ مى همه رخت‌

خرقه ماست كه در خانه خمّار بماند

خرقه پوشان همگى مست گذشتند و گذشت‌

قصه ماست كه در هر سر بازار بماند

داشتم دلقى و صد عيب مرا مى پوشيد

خرقه، رهنِ مى و مطرب شد و زنّار بماند

از صداى سخن عشق نديدم خوشتر

يادگارى كه در اين گنبد دوّار بماند

هرمى لعل كز آن جام بلورين ستدم‌

آب حسرت شد و در چشم گهر بار بماند

جز دلم كو ز ازل تا به ابد عاشق اوست‌

جاودان كس نشنيدم كه در اين كار بماند

گشت بيمار كه چون چشم تو گرددنرگس‌

شيوه آن نشدش حاصل و بيمار بماند

بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد

كه حديثش همه جا بر در و ديوار بماند

به تماشا گه زلفش دل حافظ روزى‌

شد كه باز آيد و جاويد گرفتار بماند