جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٥ - فهرست

غزل ٢١٩: صوفى نهاد دام و سر حُقّه باز كرد ..... ٢٨٨.

غزل ٢٢٠: صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد ..... ٢٩٤.

غزل ٢٢١: صبا وقت سحر بوئى ز زلف يار مى آورد ..... ٣٠١.

غزل ٢٢٢: صبا به تهنيت پير ميفروش آمد ..... ٣٠٩.

غزل ٢٢٣: طاير دولت اگر باز گذارى بكند ..... ٣١٥.

غزل ٢٢٤: عكس روى تو چو در آينه جام افتاد ..... ٣٢٢.

غزل ٢٢٥: عشقت نه سرسريست كه از سر بدر شود ..... ٣٣٣.

غزل ٢٢٦: غلام نرگس مست تو تاجدارانند ..... ٣٤٠.

غزل ٢٢٧: قتل اين خسته بشمشير تو تقدير نبود ..... ٣٤٨.

غزل ٢٢٨: گر ميفروش حاجت رندان روا كند ..... ٣٥٤.

غزل ٢٢٩: كلك مشكين تو روزى كه ز ما ياد كند ..... ٣٦١.

غزل ٢٣٠: گفتم كيم دهان و لبت كامران كنند ..... ٣٦٧.

غزل ٢٣١: كسى كه حسن رخ دوست در نظر دارد ..... ٣٧٥.

غزل ٢٣٢: گر من از باغ تو يك ميوه بچينم چه شود ..... ٣٨٣.

غزل ٢٣٣: گداخت جان كه شود كار دل تمام و نشد ..... ٣٩٠.

غزل ٢٣٤: كى شعرتر انگيزد خاطر كه حزين باشد ..... ٣٩٧.

غزل ٢٣٥: گل بى‌رخ يار خوش نباشد ..... ٤٠٢.

غزل ٢٣٦: گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد ..... ٤٠٧.

غزل ٢٣٧: گوهر مخزن اسرار همان است كه بود ..... ٤١٥.

غزل ٢٣٨: كنون كه در چمن آمد گل از عدم بوجود ..... ٤٢١.

غزل ٢٣٩: گفتم كه خطا كردى و تدبير نه اين بود ..... ٤٢٨.

غزل ٢٤٠: گرچه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود ..... ٤٣٤