جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٨٨ - غزل ٢٣٢ گر من از باغ تو يك ميوه بچينم چه شود

بهره مندم مى سازى، از مشاهدات اسماء و صفاتى، و ذاتى‌ات و ملكوت آنان نيز بهره مندم سازى؟.

خود فرموده‌اى: «لَهُمْ ما يَشاؤُنَ، فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ»[١]: (هرچه بخواهند براى آنان مهيّاست، و افزون تر از آن نزد ماست- نيز فرموده‌اى: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ.»[٢]: (و كسى كه از مقام پروردگارش بترسد، دو بهشت براى او وجود دارد.- همچنين فرموده‌اى: «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ»[٣]: (و خشنوديى از جانب خدا بزرگتر است- باز فرموده‌اى: «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ»[٤]: (همانا اهل تقوى‌ در بهشتها و كنار نهرها، در جايگاه راستى نزد پادشاه قدرتمند منزل مى گزينند.- در ديگر جا فرموده‌اى: «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ‌ ... أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ، الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ، هُمْ فِيها خالِدُونَ»[٥]: (محقّقاً مؤمنان رستگار شدند ... آنان خود وارثانند، كسانى كه فردوس را به ارث مى برند و ايشان در آنجا جاودانند) و فرموده‌اى: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا، خالِدِينَ فِيها، لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا»[٦]: (همانا كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح به جاى آوردند، در بهشتهاى فردوس منزل خواهند يافت، جاودانه و هميشه در آنجا بوده و هرگز از آنجا انتقال نمى يابند). مگر «لَدَيْنا مَزيدٌ» و جنّتى از «جَنّتانِ» و «رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ» و «عِنْدَ مَليكٍ» و «فِرْدَوْس» جز بهره مندى از نعمتهاى معنوى مظاهر است؟! و مگر نعمتهاى معنوى مظاهر جز نعمت مشاهدات اسماء و صفاتى و ذاتىِ الهى مى‌تواند باشد، كه با همه مخلوقهاى مجرّد و مادّى، در تمام عوالم بوده و هست، و.

[١] - ق: ٣٥.

[٢] - الرحمن: ٤٦.

[٣] - توبه: ٧٢.

[٤] - قمر: ٥٤ و ٥٥.

[٥] - مؤمنون: ١- ١١.

[٦] - كهف: ١٠٧ و ١٠٨.