- معبودى جز خداوند يگانه نيست و شريكى براى او وجود ندارد، فرمانروايى تنها از آن اوست، و ستايش مختصّ اوست، زنده مى‌گرداند و مى‌ميراند، [و مى‌ميراند و زنده مى‌گرداند] و او زنده‌اى است كه هرگز نمى‌ميرد، و تمام خوبى به دست [جمال‌] اوست، و بر هر چيز تواناست.

١١- بعد بگو:

«أعوذ باللَّه الّذى يمسك السّماء أن تقع على الأرض إلّا بإذنه- من شرّ ما خلق و ما ذرأ و برأ و أنشأ و صوّر، و من الشّيطان و شركه و فرعه [يا: قرعه‌] و من شرّ شياطين الإنس و الجنّ. و أعوذ بكلمات اللَّه التّامّة [يا: التّامّات‌] من شرّ السّامّة و الهامّة و اللّامّة و الخاصّة، و من شرّ ما ينزل من السّماء و ما يعرج فيها، [و من شرّ ما يخرج من الأرض و ما يلج فيها]، و من شرّ طوارق اللّيل و طوارق النّهار، إلّا طارقا يطرق بخير. باللَّه و بالرّحمن استعنت، و عليه توكّلت، حسبى اللَّه، نعم الوكيل!»

- به خداوندى كه آسمان را از اينكه بدون اجازه او بر زمين بيافتد، نگاه مى‌دارد، پناه مى‌برم از شرّ هر چه آفريده و خلق فرموده و پديد آورده و ايجاد و صورتگرى نموده، و از گزند شيطان و سهيم شدن و گمان [يا: تسلّط] او، و از شرّ شيطانهاى انسى و جنّى. و پناه مى‌برم به كلمات كامل خداوند از شرّ حشرات سمّى و غير سمّى و هر ترس و هراس [و يا: چشم زخم‌] و شرّ مخصوص، هر يك از آنها و از آسيب تمام آنچه كه از آسمان فرو مى‌آيد، و يا به آنجا بالا مى‌رود، [و از شرّ آنچه كه از زمين بيرون آمده و در آن فرو مى‌رود.] و از شرّ پيشامدهاى شبانه و روزانه، مگر پيشامدى كه خير همراه خود بياورد. و تنها از خداوند رحمت‌گستر يارى مى‌جويم، و تنها بر او توكّل نمودم، خداوند مرا بس است و چه كارگزار خوبى! ١٢- سپس دست راست خويش را زير سر گذاشته و بخوان دعايى را كه امام باقر ٧ فرمود: «شخصى كه مى‌خواهد بخوابد، دست راستش را زير سرش گذاشته، بگويد:

«بسم اللَّه. اللّهمّ، إنّى أسلمت نفسى إليك، و وجّهت وجهى إليك، و فوّضت أمرى إليك، و ألجأت ظهرى إليك، و توكّلت عليك، رهبة و رغبة إليك، لا ملجأ و لا منجا منك إلّا إليك،