ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٧٩ - تعقيب نماز وتيره

فصل سى‌ام نمونه‌هايى از حالات معصومين عليهم السّلام در شب و اعمال و آداب پيش از خواب‌

اى كسى كه ادّعاى مسلمانى و تصديق كتاب خدا و رسول او را دارى، و مدّعى هستى كه ملائكه‌اى بر تو گمارده شده كه تمام اعمال و گفتارت را مى‌نويسند، و خداوند- جلّ جلاله- از پشت سر آنان، بر تمام آنچه كه بر آنان آشكار و پنهان است مراقب بوده و آگاهى و اشراف دارد، و تاريكى شب نمى‌تواند چيزى را از او- سبحانه- بپوشاند، و نيز باور دارى كه خداوند همنشين بندگان خويش است، و تمام اعمال آنها را مى‌بيند، اگر همان گونه كه ادّعا مى‌كنى به اين امور اعتقاد دارى، مبادا تاريكى شب را غنيمت شمرده و مهيّاى رهسپار شدن در راههاى هلاكت بار سوء ادب گردى.

زيرا اگر در خوددارى كردن از عمل، ميان شب و روز فرق بگذارى، بدان كه مسلّما بنى آدم و مردم را مى‌پرستى، يا احترام آنها در نزد تو بيشتر از خداوندى است كه مالك و جبّار و قهّار و آگاه از اسرار، مى‌باشد. لذا وقتى شب تو را از ديد آنان مى‌پوشاند، مولايى كه همواره تو را مى‌بيند، در نزدت كوچك و بى‌ارزش مى‌گردد.

اگر چنين هستى و خود را عاقل مى‌دانى، چگونه خود را مسلمان مى‌شمارى؟ و به حكم كدام عقل و دل اميد سلامتى در روز حساب را مى‌دارى؟ آيا نشنيده‌اى كه خداوند- جلّ جلاله- به صراحتى كه تأويل بردار نيست، تصريح مى‌نمايد كه- با وجود خيانتى كه دارى، و اعمال خود را از مردم پنهان مى‌دارى، ولى از آن مقام بزرگ و والا پنهان نمى‌كنى- مثل تو را دوست نمى‌دارد، آنجا كه مى‌فرمايد: