- به نام خدا، به وسيله خدا، و از خدا، و به سوى خدا، و در راه خدا. خداوندا، خود را تنها به تو سپردم، و روى [و تمام وجود] م را تنها به سوى تو نمودم، و امورم را فقط به تو واگذار نمودم، پس با حفظ ايمان مرا از پيشاپيش و از پشت و از راست و چپ و از بالا و زير نگاه دار، و به حول و قدرت خويش از من دفاع كن، زيرا هيچ تحوّل و قدرتى نيست مگر به خداوند بلند پايه بزرگ.

١٨- بخوان دعايى را كه روايت شده حضرت ابا الحسن امام كاظم ٧ مى‌فرمود:

هنگام شام و غروب آفتاب و به سر آمدن روز بگو:

«بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم، الحمد للَّه الّذى‌ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ‌، الحمد للَّه الّذى يصف و لا يوصف، و يعلم و لا يعلّم، يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ. و أعوذ بوجه اللَّه الكريم و باسم اللَّه العظيم من شرّ ما ذرأ و برأ، و من شرّ ما تحت الثّرى، و من شرّ ما ظهر و بطن، و من شرّ ما كان في اللّيل و النّهار و من شرّ أبى مرّة و ما ولد، و من شرّ الرّسيس، و من شرّ ما وصفت و ما لم أصف. الحمد للَّه ربّ العالمين.»

- به نام خداوند رحمت‌گستر مهربان، ستايش خداوندى را كه هيچ كس را به فرزندى نگرفته، و هيچ شريكى در فرمانروايى ندارد، ستايش خداوندى را كه توصيف مى‌كند ولى توصيف نمى‌شود، و مى‌داند و كسى نمى‌تواند چيزى را به او بياموزد، از خيانت چشمها و آنچه كه دلها آن را مى‌پوشاند آگاه است، و پناه مى‌برم به روى [و اسماء و صفات‌] بزرگوار خداوند و به نام بزرگ خدا، از شرّ تمام آنچه كه آفريده و خلق نمود، و از شرّ آنچه كه در زير خاك است، و از شرّ آنچه كه آشكار و يا پنهان است، و از شرّ آنچه در شب و روز است، و از شرّ «ابى مرّة» و فرزندان او، و از شرّ «رسيس» و از شرّ آنچه كه توصيف نمودم و يا توصيف ننمودم، ستايش براى خداوندى كه پروردگار عالميان است.

سپس فرمود: مقصود از «ابى مرّة و رسيس» درّندگان و شيطانهاى رانده شده و ذريّه وى هستند.» مؤلّف كتاب «صحاح» نيز مى‌گويد: «ابن قتره مارى خبيث است»[١]؛ بنا بر اين، ممكن است كه مقصود از اين دعا، پناه بردن از شرّ آن باشد؛ و نيز امكان دارد كه‌

[١] صحاح، مادّه قتر، ج ٢، ص ٧٨٦.