ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٩٤ - دعاى عشرات
خداوندا، ستايش مخصوص توست، ستايشى كه آسمان دو سوى خود را براى تو پايين آورده و فروتنى نمايد، و زمين و ساكنان آن به پاكى يادت كنند. خداوندا، ستايش مخصوص توست، ستايشى بىآغاز و جاودانى كه هيچ گاه گسسته نگردد و پايان نپذيرد و سزاوار تو بوده و به تو منتهى گردد، ستايش كه در وجود من باشد و بر من سايه افكند و در نزد و همراه و پيش و بعد از من و در پيشاپيش و بالاى سر و زيرم را فرا گيرد، و هنگام مردن و تك و تنها ماندنم با من باشد، و ستايش مخصوص توست در هنگامى كه از قبر بر انگيخته مىشوم اى مولاى من. خداوندا، ستايش و سپاسگزارى مخصوص توست، تمام و همگى ستايشها بر تمام نعمتهايت، تا اينكه حمد و سپاس به آنچه كه تو- اى پروردگار ما، دوست مىدارى و خرسندى منتهى گردد. خداوندا، ستايش مخصوص توست، ستايشى كه با جاودانگى تو جاودانه باشد، و ستايش مخصوص توست ستايشى كه پايانى جز علم و آگاهى تو نداشته باشد، و ستايش مخصوص توست ستايشى كه سرآمدى جز مشيّت تو براى آن نباشد، و ستايش مخصوص توست ستايشى كه گويندهاش فرجامى جز خشنودى تو را نداشته باشد، و تنها تو را ستايش مىكنم به خاطر بردبارىات با وجود آگاهىات، و تنها تو را مىستايم به خاطر عفوت با وجود قدرتت، و فقط تو را ستايش مىنمايم اى برانگيزاننده و پديد آورنده ستايش، و تو را سپاس اى وارث ستايش، و تو را سپاس اى آفريننده ستايش، و تو را سپاس اى منتهاى ستايش، و تو را سپاس اى نو آفرين ستايش، و تو را سپاس اى خريدار ستايش، و تو را سپاس اى سرپرست ستايش، و تو را سپاس مىگويم اى كسى كه از دير باز ستودهاى، و تو را مىستايم اى كسى كه وعدهات راست است، و به ستايشت وفا مىنمايى [يا: ستايش را كامل مىگردانى]، لشكرت نيرومند و سرافراز، و بلندپايگىات پا بر جاست. و تو را مىستايم اى بالا برنده درجات ايمانى، اجابتكننده دعاها، و فرو فرستنده نشانههاى روشن از بالاى آسمانهاى هفتگانه، تو كه بركاتت بزرگ است، و نور را از ميان تاريكيها بيرون آورده، و كسانى را كه در تاريكىها هستند به سوى روشنايى بيرون مىكشى، و بديها را به كارهاى نيك مبدّل نموده، و نيكىها را درجههاى ايمانى قرار مىدهى.
خداوندا، ستايش مخصوص توست اى آمرزنده گناه و پذيرنده توبه، و اى كسى كه داراى كيفر سخت و در عين حال داراى بخششى، معبودى جز تو نيست، و بازگشت