ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٤٧ - لزوم شادمان بودن نسبت به ملاقات با پروردگار در حال مرگ

زيرا اگر مقصودمان از كراهت داشتن از مرگ و انتقال به عالم آخرت همين باشد، شادمان بودن به خاطر ملاقات با خداوند از شايسته‌ترين و پسنديده‌ترين اعمال مى‌باشد. و عقل حكم مى‌كند كه امر خداوند- جلّ جلاله- را كه بر زبان فرشته مرگ جارى مى‌شود امتثال نموده، و آن را با پذيرش دريافت كنيم، و با خداوند- جلّ جلاله- ستيزه ننموده، و تدبير و گزينش خويش را بهتر از تدبير او نبينيم، چرا كه بنده نبايد در هيچ امرى (چه خرد و چه كلان) با مولاى خود معارضه و ستيزه نمايد.

و نيز هرگز فريفته سخن كسانى مشو كه مى‌گويند: ما از آن جهت از مرگ بدمان مى‌آيد، كه مرتكب گناهان شده‌ايم، و دوست داريم كه بمانيم و پيش از مرگ آنها را اصلاح كنيم.

زيرا اين سخن از فريبهاى شيطان است، و گر نه اى كسى كه در سر فرصت و توان اصلاح اعمال از مرگ بدت مى‌آيد: هم اينك هر چه در توان دارى و از آن عاجز نيستى اصلاح نما، كه خداوند- جلّ جلاله- عذر تو را پذيرفته و توبه‌ات را مورد قبول قرار مى‌دهد، و با كراهت داشتن از پذيرش انتقال به آخرت، ميان مخالفت نمودن اوّل و آخر با او- جلّ جلاله- جمع مكن.

و همچنين مبادا گفتار كسانى تو را بفريبد كه مى‌گويند: ما آخرت خود را ويران كرده و دنيا را آباد نموده‌ايم، لذا بدمان مى‌آيد كه از آبادانى به ويرانه منتقل شويم.

زيرا اينها همه از اشتباهاتى است كه براى غافلان پيش مى‌آيد؛ و گر نه، اى كسى كه نسبت به مرگ ناخشنودى! هم اينك توان آن را دارى كه با توبه كردن و پشيمانى از اعمال بد خويش، از خطر روز قيامت ايمن گشته، و جايگاه اقامتت را آباد كنى. و زنهار كه از غافلان پيروى نمايى، زيرا سرور فرستادگان ٦ بر ادّعاى يهود خرده گرفته و به آنان خطاب فرموده است:

فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ، إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌.[١]- پس اگر راست مى‌گوييد، مرگ را آرزو كنيد.

[١] جمعه( ٦٢): ٦.