ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٦٦ - فصل سوم فضيلت و آثار دعا از ديدگاه قرآن

فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا، تَضَرَّعُوا، وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ‌.[١]- پس اى كاش هنگامى كه سختى و ناگوارى‌اى از سوى ما به آنان مى‌رسيد، تضرّع و زارى مى‌نمودند، ليكن دلهايشان قساوت پيدا نموده و سنگدل گرديده بودند.

خداوند- جلّ جلاله- در اين آيه شريفه هشدار مى‌دهد كه اگر كافران تضرّع و زارى مى‌نمودند، خداوند سختى و ناگوارى و خشم و عذاب و عقاب خويش را از آنان برمى‌داشت، و ناراحتيهاى آنان را برطرف مى‌نمود.

ملاحظه مى‌شود كه خداوند نفرمود: «اى كاش وقتى سختى و ناگوارى از ناحيه ما به سوى آنان مى‌آمد، نماز مى‌خواندند، يا روزه مى‌گرفتند، يا حجّ بجا مى‌آوردند، يا قرآن قرائت مى‌نمودند»، و اين خود به صراحت مطلب را براى برجستگان فهيم روشن مى‌نمايد.

٣- باز از جمله آيات، وعده پاكيزه خداوند- جلّ جلاله- است به اينكه دعا، كليد رسيدن به آمال و آرزوهاست. آنجا كه مى‌فرمايد:

وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي، فَإِنِّي قَرِيبٌ، أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ‌.[٢]- و هر گاه كه بندگانم در باره من از تو بپرسند، بگو: من نزديكم، و دعاى هر دعاكننده را هنگامى كه مرا بخواند، اجابت مى‌كنم.

٤- و نيز در اين باره است فرمايش ديگر خداوند- جلّ جلاله- كه مى‌فرمايد:

ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي، سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ‌.[٣]- مرا بخوانيد تا دعايتان را اجابت كنم، براستى كسانى كه از پرستش و عبادت من گردنكشى مى‌كنند، با حالت خوارى و ذلّت وارد جهنّم خواهند شد.

خداوند- جلّ جلاله- با اين آيه شريفه توجّه مى‌دهد كه ترك كردن دعا، استكبار و گردنكشى از پرستش و عبادت او، و نيز موجب داخل شدن در آتش جهنّم و عذاب خواركننده آن است.

[١] انعام( ٦): ٤٣.

[٢] بقره( ٢): ١٨٦.

[٣] غافر( ٤٠): ٦٠.