ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٥٧ - دعاى حضرت زهرا
دريافتى به من ارزانى دارى تا اينكه كتابت را بپا داشته، و حلالت را حلال، و حرامت را حرام بدانم، و واجبات را ادا، و روش پيامبرت حضرت محمّد ٦ را برپا دارم.
خدايا، مرا به گذشتگان از صالحين ملحق فرما، و از صالحين باقيمانده قرار ده، و عملم را به نيكوترين اعمال ختم بفرما، براستى كه تو بسيار آمرزنده مهربان هستى، خداوندا، هنگامى كه عمرم به پايان رسيده، و روزهاى زندگانىام سپرى مىگردد، و چارهاى از ملاقات با تو ندارم، از تو درخواست مىنمايم كه اى لطيف، منزلت و جايگاهى از بهشتت را به من عطا بفرمايى كه از اوّلين تا آخرين بشر بر من رشك برند.
خداوندا، مدح و ثنا و شعلهور شدن اندوهم را بپذير، و بر خاكسارى و زارى و فرياد و اقرار و اعتراضم عليه خويش رحم آر، كه صدايم را در ميان دعاكنندگان، و فروتنىام را در ميان زارىكنندگان، و مدح و ثنايم را در ميان گويندگان، و تسبيحم را در ميان ستايشگران به گوش تو رساندم. و تو اجابتكننده دعاى درماندگان و بيچارگان، و يارىكننده كمكجويان، و ياور غمگينان و ستمديدگان، و پناهگاه گريختگان، و فريادرس مؤمنان، و درگذرنده از لغزش گناهكاران مىباشى. و درود خداوند بر مژده و بيم دهنده و چراغ نورانى [حضرت رسول اكرم ٦] و بر همه فرشتگان و پيامبران.
خداوندا، اى گستراننده زمينها، و پديد آورنده آسمانها، و كسى كه همه دلها (بدبخت و نيكبخت) را بر فطرت [توحيد] خويش سرشتهاى، برترين درودها و بالندهترين بركات و با رأفتترين درودهايت را بر بنده و رسول و امين بر وحى، برپادارنده و مجرى حجّتت، و كسى كه از حرم [و احكام] تو دفاع نمود و امر تو را فيصله داد، و آياتت را بنيان نهاد و بالا برد [يا: اقامه و پابرجا نمود]، و به عهد و پيمانت وفا نمود. خداوندا، پس در برابر هر فضيلت از فضائل، و هر روش ستوده از روشهاى ستودهاش، و هر حال از حالاتش و هر منزلت از منزلهايش كه حضرت محمّد ٦ در آن يارىگر تو، و صابر در برابر گرفتارى، و ستيزهجو با دشمنان، و دوست با دوستانت، و كنارهگير از هر چه كه ناخوشايند توست، و خواننده به سوى آنچه كه دوست دارى بود، برتريهايى از پاداشت، و عطايا و بخششهاى ويژهات به او عطا فرما، به گونهاى كه به واسطه آن مقام او را والا گردانيده، و پايهايش را با كسانى كه براى اجراى قسط و داد بپا مىخيزند و از حرم [و احكامت] دفاع مىكنند بالا بر، تا اينكه هيچ بلندپايگى و فروغ و رحمت و كرامت نباشد