لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ‌ تا آخر سوره‌[١]، و پانزده بار سوره‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را مى‌خوانى. و بعد از به پايان بردن نماز، هر دعايى كه خواستى مى‌كنى.» آنگاه فرمود: «هر كس اين نماز را بجا آورد و بر آن مواظبت نمايد، خداوند در برابر هر نماز براى او ششصد هزار حجّ مى‌نويسد.» اين نماز به طريق ديگر نيز روايت شده كه مطلبى افزون بر روايت گذشته دارد. به اين صورت كه در آن آمده است: بعد از سلام نماز بگو:

«اللّهمّ، مقلّب القلوب و الأبصار، ثبّت قلبى على دينك و دين نبيّك [و وليّك‌]، و لا تزغ قلبى بعد إذ هديتنى، و هب لى‌ مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‌، و أجرنى من النّار برحمتك.

اللّهمّ امدد [لى‌] في عمرى، و انشر علىّ رحمتك، و أنزل علىّ من بركاتك، و إن كنت عندك في أمّ الكتاب شقيّا، فاجعلنى سعيدا، فإنّك تمحو ما تشاء و تثبت، و عندك أمّ الكتاب.»

- خداوندا، اى گرداننده و زير و رو روكننده دلها و ديدگان، قلبم را بر دينت و دين پيامبرت [و ولىّ‌] ات استوار گردان، و دلم را بعد از آنكه هدايت فرمودى، منحرف مفرما، و رحمتى از جانب خويش به من ارزانى دار، براستى كه تو بسيار بخشنده‌اى، و به رحمت خويش از آتش جهنّم در پناه خود در آور. خداوندا، عمر مرا طولانى گردان، و رحمتت را بر من بگستران، و بركاتت را بر من فرود آور، و اگر در نزد تو در امّ الكتاب [علم تو] بدبخت هستم، پس مرا سعادتمند قرار ده، كه تو هر چه را بخواهى محو و يا ثابت مى‌گردانى، و امّ الكتاب تنها در نزد توست.

سپس هر كدام از اذكار زير را ده بار بگو:

١-

«أستجير باللَّه من النّار.»

: (به خدا پناه مى‌برم از آتش جهنّم.) ٢-

«أسأل اللَّه الجنّة.»

: (از خدا بهشت را خواهانم.) ٣-

«أسأل اللَّه الحور العين.»

: (از خدا حور العين و زنان سياه و درشت چشم بهشتى را خواهانم.) ٤- امام صادق ٧ فرمود: «هر كس بعد از نماز مغرب چهار ركعت نماز بخواند، و در هر ركعت از آن پانزده بار قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قرائت كند، وقتى نماز را تمام كند، بين او

[١] يعنى از اوّل آيه تا آخر سوره بقره، آيه ٢٨٣.