شب كردم در حالى كه فرمانروايى و آنچه در شب و روز است، براى خداوند يگانه قهّار مى‌باشد. خداوندا، من و اين شب و روز دو آفريده از آفريده‌هاى تو مى‌باشيم، پس به قدرت خويش مرا در آن دو از گناه نگاه دار، و جرأت و دليرى بر انجام گناهانت و ارتكاب محرّماتت را از من به آن دو نشان نده، و [عملم را در آن دو مقبول، و كوششم را مورد سپاس خويش قرار ده، و هر سختى كه از آن هراس دارم بر من آسان گردان، و آنچه امر آن بر من مشكل است راحت بفرما]، و با عمل نيكوتر آن را به پايان بر، از مكر خويش ايمن ساز، و پرده حيايم را ندر، و يادت را فراموشم منما، و حايلى ميان من و حول و قوّه‌ات قرار مده، و هيچ گاه به اندازه چشم بر هم زدنى به خود و به هيچ كدام از مخلوقاتت واگذار مكن. اى بزرگوار.

خداوندا، گوشهاى دلم را براى دريافت يادت بگشاى تا وحى‌ات را دريافته، و از كتابت پيروى، و پيامبرانت را تصديق نمايم، و به وعده‌ات ايمان آورده [و از وعده عذابت بيم داشته،] و به پيمانت وفا نموده، و از دستورت پيروى كنم، و از آنچه نهى نموده‌اى پرهيز نمايم. خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و روى از من برمگردان، و فضلت را از من باز مدار، و مرا از عفوت محروم منما، و چنانم قرار ده كه دوستانت را دوست، و دشمنانت را دشمن بدارم، و بيم و هراس از خود، و ميل و رغبت به سويت، و خشوع و وقار و تسليم در برابر امرت و تصديق به كتابت و پيروى از روش پيامبرت ٦ را روزى‌ام گردان.

خداوندا، به تو پناه مى‌برم از نفسى كه به كم بسنده نمى‌كند، و از شكمى كه سير نمى‌گردد، و از چشمى كه اشك نمى‌ريزد، و دلى كه فروتن و خاشع نمى‌گردد، و نمازى كه بالا برده نمى‌شود و پذيرفته نمى‌گردد، [و عملى كه سودمند نيست‌] و دعايى كه شنوده نمى‌شود، و مورد اجابت قرار نمى‌گيرد، و به تو پناه مى‌برم از قضاء و اراده حتمى بد، و پيوستن [يا: پيامد] بدبختى، و بلاى طاقت فرسا و بسيار سخت، و شماتت دشمنان، و از عملى كه مورد پسند تو نباشد. و به تو پناهنده مى‌شوم از كفر و فقر و چيرگى و فريب خوردن و دلتنگى و پراكندگى امور و درد و بيمارى سخت و غالب، و غلبه دشمنان و بدعاقبتى و بدمنظرى در باره خود و دين و خانواده و دارايى و فرزند و هنگام مشاهده مرگ. و به خدا پناه مى‌برم از مردم بد، و همسايه بد، و دوست و همراه‌