ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٨٤ - كيفيت محاسبه و مناجات با پروردگار

آورده‌اند- سفارش شده، و به طور كلّى در سفارش هر اهل كمال نسبت به اهل نقصان از من ياد كن.

اى آقاى من، يقينا اين سفارشها و مرحمتها مرا نيز فرا مى‌گيرد، پس من به رشته‌هاى اين اخلاق بزرگمنشانه چنگ مى‌زنم، زيرا تو- جلّ جلالك- بالاترين صفات كمال را دارا هستى، و من در اعمال و حالاتم به صفات نقصان متّصف هستم.

و نيز مى‌بينم كه بندگان را به عفو و گذشت سفارش كردى، و به آن پاداشها و عطاياى فراوان عطا نمودى، و كسانى را كه خشم خود را فرو برده و از مردم گذشت مى‌كنند ستوده‌اى، و تو نسبت به عفو و گذشت زيبنده‌ترى.

اينك اين بنده‌ات كلماتى را مى‌گويد كه هر كس آنها را بگويد، مشمول مرحمتها و استجابتهاى تو خواهد شد. مى‌گويم:

رَبَّنا، ظَلَمْنا أَنْفُسَنا، وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا، لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ‌[١]- پروردگارا، ما به خود ستم نموديم، و اگر ما را نيامرزى و بر ما رحم نياورى، مسلّما از زيانكاران خواهيم شد.

لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ، إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ‌.[٢]- معبودى جز تو نيست، پاك و منزّهى، براستى كه من از ستمكاران بودم.

رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ‌.[٣]- پروردگارا، بى‌گمان رنجورى بر من رسيده، و تو مهربانترين مهربانها مى‌باشى.

رَبَّنا، إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ، أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ، فَآمَنَّا. رَبَّنا، فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا، وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا، وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ. رَبَّنا، وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى‌ رُسُلِكَ، وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ، إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ.[٤]

[١] اعراف( ٧): ٢٣.

[٢] انبياء:( ٢١) ٨٧.

[٣] انبياء( ٢١): ٨٣. البته اوّل آيه شريفه لفظ« ربّ» ندارد.

[٤] آل عمران( ٣): ١٩٣ و ١٩٤.