ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣١٢ - دعاهاى امام صادق
«اللّهمّ، إنّى أسألك بحقّ محمّد و آل محمّد براءة من النّار، فاكتب لنا براءتنا، و في جهنّم فلا تجعلنا، و في عذابك و هوانك فلا تبتلنا، و من الضّريع و الزّقوم فلا تطعمنا، و مع الشّياطين في النّار فلا تجعلنا. و على وجوهنا فلا تكتبنا، و من ثياب النّار و سرابيل القطران فلا تلبسنا، و من كلّ سوء لا إله إلّا أنت يوم القيامة فنجّنا، و برحمتك في الصّالحين فأدخلنا، و في علّيّين فارفعنا، و من كأس معين و سلسبيل فاسقنا، و من الحور العين برحمتك فزوّجنا، و من الولدان المخلّدين كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ [مَكْنُونٌ] فأخذ منا، و من ثمار الجنّة و لحوم الطّير فأطمعنا، و من ثياب الحرير و السّندس و الإستبرق فاكسنا، و ليلة القدر و حجّ بيتك الحرام فارزقنا، و سدّدنا، و قرّبنا إليك زلفى، و صالح الدّعاء و المسألة فاستجب لنا. يا خالقنا، اسمع لنا، و استجب [دعوتنا]، و إذا جمعت الأوّلين و الآخرين يوم القيامة فارحمنا، يا ربّ، عزّ جارك، و جلّ ثناؤك، و لا إله غيرك.»
- خداوندا، به حقّ محمّد و آل محمّد از تو برائت از آتش جهنّم را درخواست مىنمايم، پس براى ما برائت از آتش جهنّم را بنويس، و در جهنّم قرارمان مده، و به عذاب و خوارى گرفتار منما، و ضريع و زقّوم [دو خوراك اهل جهنّم] را خوراك ما قرار مده، و همراه با شياطين در آتش يك جا جمع مگردان، و به رو بر زمين مزن، و از جامههاى آتشين و پيراهنهايى كه از مس مذاب هستند به تن ما مفرما، و از هر بدى- اى خدايى كه معبودى جز تو نيست- در روز قيامت نجات بخش، و به رحمت خود ما را در ميان صالحان داخل فرما، و در عليّين [و والاترين مقام بهشتى] بالايمان بر، و از پيمانه پر از آب دو چشمه معين و سلسبيل سيرابمان گردان، و به رحمتت از حور عين به ازدواجمان در آور، و از پسرانى جاودانه [كه همواره جوان هستند و پير نمىشوند] كه بسان مرواريدند خدمتكارمان قرار بده، و از ميوههاى بهشت و گوشت پرندگان خوراكمان قرار ده، و از جامههاى ابريشمى سندس و پرنيان نازك و استبرق و پرنيان ضخيم به تنمان كن، و شب قدر و حجّ خانه ارجمندت را روزىمان فرما، و موفّق و استوارمان بدار، و مقرّب درگاه خويش بگردان، قرب و منزلت يافتن ويژهاى، و دعا و درخواست شايسته ما را اجابت فرما، اى آفريدگار ما، از ما بشنو و دعايمان را اجابت فرما، و هنگامى كه اوّلين و آخرين مخلوق را در روز قيامت گرد آوردى، بر ما رحم آر، اى پروردگار ما، كسى كه در جوار تو باشد عزيز، و ثنايت بزرگ است، و معبودى غير تو نيست.