ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٤ - سيد بن طاوس از ديدگاه بزرگان

وثاقت، فقه، بزرگوارى، و پرهيزگارى مشهورتر از آن است كه ذكر شود. نيز وى شاعر اديب، و سراينده بليغى بوده است.»[١] ٤- علّامه مجلسى در حقّ وى چنين تعبير مى‌كند: «سيّد نقيب مورد اعتماد و زاهد، جمال عارفان ...»[٢] ٥- محدّث نورى در باره وى نگاشته است: «سيّد اجلّ اكمل اسعد اورع ازهد، صاحب كرامات باهره، رضي الدين ابو القاسم و ابو الحسن، علىّ بن سعد الدين موسى بن جعفر، طاوس آل طاوس، هم او كه اصحاب ما اماميّه (با اختلاف مشارب و طريقه‌شان) در صدور كرامات در باره هيچ كس ديگر غير از او از متقدّمين از او گرفته تا متأخّرين از او، متّفق الكلمه نيستند ...»[٣] سپس به ذكر برخى از كرامات او تبرّك جسته است.

٦- هم او مى‌نويسد: «سيّد رحمه اللَّه از عظماى تعظيم‌كنندگان از شعائر الهى بوده، به گونه‌اى كه در هيچ يك از تصنيفاتش اسم مبارك جلاله «اللَّه» را بدون آوردن لفظ جلّ جلاله در پى آن ذكر نمى‌كند.»[٤] ٧- نيز وى مى‌نويسد: «از جاى جاى كتابهاى او خصوصا كتاب «كشف المحجّة» ظاهر مى‌شود كه در ملاقات با حضرت حجّت- صلوات اللَّه عليه- براى او باز بوده است.»[٥] ٨- سيّد محسن عاملى مى‌فرمايد: «رضي الدين به گواه تأليفات و آثارش بهره وافرى از دانش و فضل و معرفت داشته است ... تا اينكه سرانجام برخى از بزرگان معاصر وى به خاطر اعتماد بر فقه ژرف و پرهيزگارى ترديد ناپذير او، از وى‌

[١] امل الآمل، ج ٢، ص ٢٠٥.

[٢] بحار الانوار، ج ١، ص ١١٣.

[٣] خاتمه مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٤٣٩.

[٤] خاتمه مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٤٤١.

[٥] خاتمه مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٤٤١.