ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٢٩ - ٣ - سورههايى كه عموما در نمازهاى نافله قرائت مىشوند

بازخواست مى‌شود، نماز است، اگر نماز پذيرفته شد اعمال ديگر قبول مى‌شود، و اگر پذيرفته نشد اعمال ديگر نيز پذيرفته نمى‌گردد.» ما نكته‌هاى ظريف و جالبى در اين باره در كتاب «غياث سلطان الورى لسكّان الثّرى» ذكر نموده و كلام را در آنجا بسط داده‌ايم، به گونه‌اى كه عارفان به معانى آن بهبودى معنوى مى‌يابند.

٣- سوره‌هايى كه عموما در نمازهاى نافله قرائت مى‌شوند

١- در روايتى آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «هر كس سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، و سوره «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ»، و آية الكرسىّ را در هر ركعت از نمازهاى نافله بخواند، مسلّما بزرگترين درى كه براى اعمال آدميان گشوده مى‌شود براى او گشوده شده است، مگر كسى كه به اندازه او و يا افزون بر او بخواند.» ٢- در روايت ديگر آمده كه عالم ٧‌[١] پيرامون ثواب خواندن قرآن در نمازهاى واجب و غير آن فرمود: «شگفتا از كسى كه در نماز خود «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ» را نخواند، چگونه نماز او قبول مى‌شود؟!» ٣- در روايت ديگر آمده كه: «نمازى كه‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ در آن خوانده نشود، پاكيزه نمى‌گردد.» ٤- در روايت آمده كه: «هر كس در نماز واجب، سوره همزه را بخواند، از دنيا برخوردار مى‌شود.» ممكن است سؤال شود: آيا جايز است كه نمازگزار مثلا سوره همزه را بخواند، و سوره‌هايى را كه ذكر شد ترك كند، با اينكه در روايت آمده كه نماز بدون آنها قبول و پاكيزه نمى‌گردد؟

جواب: ثواب سوره‌ها به همان صورتى است كه در روايات آمده؛ ولى اگر كسى سوره‌اى را با همه ثوابى كه براى آن نقل شده ترك كند و به جاى آن سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» و «إِنَّا أَنْزَلْناهُ» را بخواند، به خاطر فضيلتى كه اين دو دارند، هم ثواب سوره‌هايى‌

[١] مقصود از« عالم» در روايات، امام كاظم ٧ است.