ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٢٢ - اعمال و صفاتى كه موجب عدم قبولى اعمال مىگردد

اين عمل را بر روى صاحبش بزن، كه نيّت او از اين عمل، متاع اندك و بى‌ارزش دنيا بود، و من فرشته ويژه «دنيا» هستم، و نمى‌گذارم كه عمل او از من به سوى ديگرى بگذرد.» حضرت فرمود: «بار ديگر عمل بنده را در حالى كه به صدقه و نماز آن شادمان است، به بالا مى‌برد و فرشتگان نگاهبان نيز از آن عمل خوششان مى‌آيد، و آن را به سوى آسمان سوّم عبور مى‌دهد، تا اينكه فرشته دربان آسمان سوّم مى‌گويد:

بايست و اين عمل را به روى و پشت صاحب آن بزن، من فرشته «متكبرين» هستم، صاحب اين عمل به واسطه آن در مجالس مردم بر آنان تكبّر مى‌نمود، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عملش از من به سوى ديگرى بگذرد.» حضرت فرمود: «بار ديگر فرشتگان نگاهبان، عمل بنده را در حالى كه مانند ستاره در آسمان مى‌درخشد، و آهنگ و صداى تسبيح و روزه و حجّ از آن بلند است بالا برده و به سوى فرشته آسمان چهارم عبور مى‌دهند، ولى فرشته دربان آسمان چهارم مى‌گويد: بايستيد و اين عمل را بر روى و شكم صاحب آن بزنيد، من فرشته «عجب» هستم، و او به خود مى‌باليد و اين عمل را با حالت عجب انجام داده، پروردگارم به من دستور داده كه نگذارم عملش از من به سوى ديگرى بگذرد، پس آن را بر روى صاحبش بزنيد.» حضرت فرمود: «ديگر بار ملائكه نگاهبان، عمل بنده را مانند عروسى كه به سوى شوهرش برده مى‌شود، بالا مى‌برند- در حالى كه آن عمل همراه با جهاد و نماز نافله بين دو نماز واجب مى‌باشد، و به همين خاطر صداى بلندى بسان صداى شتر، و درخششى همسان نورافشانى خورشيد دارد- و به سوى فرشته دربان آسمان پنجم مى‌گذرانند، تا اينكه آن فرشته مى‌گويد: بايستيد، من فرشته «حسادت» هستم، پس آن عمل را به روى صاحبش بزنيد، زيرا او نسبت به كسانى كه دانش آموخته و به طاعت خدا عمل مى‌نمودند رشك مى‌ورزيد و نيز هر گاه مى‌ديد كه كسى در عمل و عبادت بر او برترى دارد، نسبت به او حسادت مى‌ورزيد و بر او خرده گرفته‌