ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٨٤ - دعاهايى كه جهت استجابت دعا پيش از آن خوانده مىشود

وى مى‌گويد: عرض كردم كه فدايت گردم، آيا بر گفتن اين سخن در هنگام زوال محافظت نمايم؟ فرمود: «بله، بر آن محافظت كن، چنان كه از چشمانت محافظت مى‌كنى، ملائكه نيز همواره با همين تسبيح، خداوند متعال را در آن فضا [ى مخصوص خويش‌] تسبيح مى‌گويند، تا اينكه آفتاب غروب مى‌كند.» ٣- امام باقر ٧ به نقل از رسول خدا ٦ فرمود: «هنگامى كه آفتاب به نقطه زوال رسيد و ظهر شد، درهاى آسمان و درهاى بهشتها گشوده مى‌گردد، و دعا مستجاب مى‌شود، پس خوشا به حال كسى كه عمل شايسته‌اى از او بالا برده شود!» ٤- به نقل ديگر در ادامه روايت فوق از امام باقر ٧ آمده است: «پس خوش به حال كسى كه در اين هنگام عمل شايسته‌اى براى او به بالا برده شود.» ٥- در فصل چهل و يكم همين كتاب كه پيرامون دعاهاى ساعات روز مى‌باشد نيز برخى از روايات پيرامون علّت گشوده شدن درهاى آسمان براى دعا در هنگام زوال را ذكر خواهيم كرد.[١] ٦- باز امام باقر ٧ فرمود: «هنگامى كه آفتاب به نقطه زوال مى‌رسد، درهاى آسمان گشوده مى‌گردد، و بادهاى رحمت الهى به وزش در مى‌آيد، و حاجتهاى بزرگ در آن هنگام برآورده مى‌شود.» ٧- در روايت ديگر به نقل از امام صادق ٧ آمده كه «اگر حاجتى به درگاه خداوند داشتى، آن را در هنگام زوال آفتاب بخواه.» ٨- امام باقر ٧ فرمود: «پدر بزرگوارم پيوسته مى‌فرمود: اگر حاجتى به درگاه الهى داشتى، در همين ساعت و لحظه، يعنى هنگام زوال آفتاب بخواه.»

دعاهايى كه جهت استجابت دعا پيش از آن خوانده مى‌شود

حال كه اين وقت، وقت ويژه اجابت دعا و رسيدن به اميد، و در گشوده رحمت الهى است كه خداوند- جلّ جلاله- به سوى آن رهنمون شده است، ما نيز افزون بر

[١] اين فصل از كتاب طبق تقسيم مؤلّف بزرگوار در جلد دوّم كتاب بوده كه متأسّفانه بكلّى مفقود شده است و در دسترس نيست.