و نيز آيه كريمه‌ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ‌ خطاب با لحن تأكيدى كه از براى رسول گرامى چنانچه وصايت و ولايت و خلافت على را بجامعه اسلامى ابلاغ ننمائى مانند آنست كه هيچ يك از وظايف رسالت را انجام نداده‌اى اين چنين لحن شديد در هيچ يك از آيات كريمه نسبت بوظائف رسالت نشده بلكه حق سبحانه با هيچ يك از رسولان اين چنين لحن تأكيد و تشديد وظيفه‌اى را اعلام نفرموده زيرا كه ادامه رسالت رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله و مكتب قرآن كريم در جامعه اسلامى بر اساس نظارت و زعامت على عليه السّلام است و شاهد قطعى است كه ركن اسلام و رسالت رسول و بقاء مكتب قرآن در جامعه بشريت بر اساس وصايت و ولايت است.

شگفت اينكه مفاد اين چنين لحن شديدى را تفسير نموده‌اند بولايت و محبت و دوستى با على چگونه تصور ميرود كه در صورت عدم اعلام ولايت و دوستى على مانند آنست كه مجموع احكام و وظايف الهى را اعلام ننموده‌اى و در صورت اعلام به منزله آنست كه مجموع احكام اسلامى را بدين طريق بجامعه اسلام تبليغ نموده‌اى.

و بر حسب آيه كريمه‌ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى‌ قَلْبِكَ‌ چگونگى نزول وحى و القاء آيات قرآنى بتدريج توسط امين وحى جبرئيل عليه السّلام بر قلب نورانى رسول القاء شده كه نخستين تنزل آيات كريمه از حريم قدس كه بنام بيت معمور معرفى شده رسول صلّى اللَّه عليه و آله امين وحى را هنگام حضور با قلب نورانى خود او را مشاهده نموده و بهيئت خلقى قدرى يعنى تمثل از صورت حقيقى عالم امرى بصورت خلق و تمثل بصورت بشر بر قلب رسول صلّى اللَّه عليه و آله احضار شده كه شخص حامل يعنى جبرئيل امين را مشاهده مى‌نمايد و چگونگى وحى و القاء آيات قرآنى آنست كه كلمات و آيات قرآنى را نيز بهيئت جمله و كسوه الفاظ بر قلب رسول القاء مى‌نمود و بدون اينكه نياز بايجاد صوت طبيعى باشد بلكه بطور ايجاد