اينكه رابطه و علاقه اعتبارى بوده مانند علاقه بمال و بفرزند از نظر اينكه اعتبارى بوده گسيخته خواهد شد و اختصاص بعالم دنيا و رابطه با خارج دارد و نسبت بامورى كه از شئون وجودى و تجرد سيرت ايمان و يا كفر انسان است رابطه باقى خواهد بود.

مثلا امور خيريه مانند مسجد و يا بيمارستان و يا آثار خير ديگر از نظر تجرد و رابطه ايمانى و از شئون وجودى اهل ايمان است باقى خواهد بود بهمين قياس آثار شر و فساد از نظر رابطه وجودى كه با آنها دارد از او قطع نخواهد شد و گناهان و آثار نكبت آنها گريبانگير او خواهد بود اين از نظر آنست كه عالم برزخ عالم متوسط است روح پس از قطع تدبيرى طبيعى از بدن عنصرى رابطه روح با بدن عنصرى هنوز تا حدى باقى است و اين گونه رابطه ناگسستنى است و لازم وجودى غير از رابطه تدبير طبيعى است.

و نيز از آثار خير و شر خود استفاده خواهد داشت و آيه كريمه‌ وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ‌ نيز ناظر باين حقيقت است كه روح هر فردى عبارت است از آنچه در زمان زندگى كسب نموده و ذات و ذاتيات او بوده و در صفحات وجودى و مجرد فاعل كرام كاتبى كه ناظر بر ملكوت فاعل مختار است ثبت نموده يعنى بصورت و فعليت روان خواهد درآمد و جزء حضورى روان ضبط شده و باقى خواهد ماند چه علم حضورى از عقايد و اخلاق و نكات و افعال قلبى و جوارحى باشد و تا از آثارى كه در دنيا از خود بجا نهاده از آثار خير و شر همه از شئون و صورت وجودى است كه فرشته در روان او نوشته و ضبط شده و صورت و سيرت روح در عالم برزخ خواهد بود و شاهد آنست كه عالم برزخ عالم متوسط ميان عالم دنيا و عالم آخرت خواهد بود و هنوز حد وجودى و كمال هر روح اهل ايمان و اهل فسق و فجور و يا كفر بحد نصاب حقيقى نرسيده هنوز از نظر علاقه بامور دنيا كه از خود بجا نهاده رابطه نيك و يا رابطه نكوهيده خواهد داشت و كريمه: