علم و احاطه اوصياء طاهرين عليهم السّلام از طريق كشف و انكشاف لدنى و افاضه از طريق غيبى است كه بر قلوب تابناك آنان علم و عرفان مى‌تابد و يا گوئى مانند آينه شفاف است كه نور خورشيد را مى‌پذيرد و هرگز از خارج و سماع و يا كتابت و يا روايت استفاده ننموده‌اند هم چنان كه فرمود

(علمنى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله الف باب من العلم فانفتح لى كل باب الف باب)

بديهى است تعليم رسول صلّى اللَّه عليه و آله بطور اعداد نيست بلكه ايجاد علم و افاضه از ساحت ربوبى و بطور موهبت وجودى است و هرگز تزلزل و يا زوال پذير نخواهد بود.

بر حسب مفاد كريمه‌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ‌ مراد اوصياء طاهرين عليهم السّلام است زيرا سبقت وجودى و موهوبى و فضيلتى اختصاص بافراد خاصى از اهل قرآن دارد كه اين افراد مخصوص در ادوار بشريت در تعليم قرآن نيز سبقت تعليمى و تربيتى دارند و مظاهر علم و صفت ربوبيت حق سبحانه هستند.

اين چنين صفت ذاتى و سبقت وجودى در هيچ يك از پيروان مكتب قرآن نخواهد بود جز اوصياء طاهرين كه حق سبحانه آن مقام را تقديس فرموده بجمله (و ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ) بطور حصر و يگانه فضل بيمانند كه حق سبحانه باوصياء طاهرين عليهم السّلام موهبت فرموده منصب تعليم قرآن است كه سبقت وجودى و تعليمى و تربيتى بر همه پيروان و دانشجويان مكتب قرآن دارند چه طبقه‌ (فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ) كه اكثريت جامعه را تشكيل ميدهند و يا جمله‌ (وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ) كه عمده طبقه اهل ايمان و تقوى را شامل مى‌شود اوصياء عليهم السّلام بر همه دانشجويان قرآن سبقت فضيلتى و تعليمى دارند و اساتيد مكتب قرآن هستند چه فضل و فضيلت و موهبت الهى بالاتر از اين منصب است كه تا انقراض عالم سمت نظارت و منصب را اوصياء واجد باشند.

و براى حفاظت و نظارت بر قرآن بر حسب جمله‌ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا قرآن كريم بآنان بوديعت نهاده شده و بجامعه اسلام و بالاخص بمعلمان مكتب‌