١١- افزايش بى‌تفاوتى سياسى، انفعال و از خود بيگانگى و" اتميزه شدن" اجتماعى افراد در اثر عواملى مانند ماشينيسم، افزايش مجادلات و درگيريهاى‌حاصل جناحهاى سياسى حاكم.

١٢- كاهش قدرت پارلمان به عنوان يكى از مظاهر اساسى مردم‌سالارى دينى.

١٣- خطر فريب افكار عمومى و نفوذپذيرى آن به واسطه عوامل مخل داخلى و خارجى.

١٤- تضعيف بنيادها و مبانى دينى حكومت اسلامى و رواج مذهب زدايى، اباحه‌گرى، لائيسم و سكولاريسم در سطح نخبگان و خواص و آحاد اجتماع.

خوشبختانه بحث درباره ماهيت، اهداف و مبانى مردم‌سالارى دينى در كشور ما و در بين‌انديشمندان و مجامع حوزوى ودانشگاهى‌به‌طور روزافزون درحال‌گسترش است و اميد مى‌رود انديشمندان كشور با بذل جهد و تلاشهاى بيشتر، زمينه را براى تبيين نظرى و عملى اين نحله مبارك فكرى و نظام اداره اجتماعى محقق سازند.