مشتبه بودن، در صورتى كه نرم باشد، احتياط (واجب) نخوردن آن است. البته اگر مشتبه باشد در اينكه از حلال است يا از حرام و خشن باشد يا اين هم مشتبه باشد، خوردن آن حلال است.

مسأله ٥- حيوانات چهارپاى برّى (غير دريايى)، دو صنف‌اند: اهلى و وحشى. اما اهلى، پس از آن‌ها جميع اصناف گوسفند و گاو و شتر حلال است و اسب و قاطر و الاغ مكروه است و كراهت اولى خفيف‌تر است. و غير اين‌ها حرام مى‌باشد مانند سگ و گربه و غير اين‌ها. و اما وحشى آن‌ها، پس از آن‌ها آهو و انواع غزال و گوزن و قوچ كوهى و گورخر و الاغ وحشى حلال مى‌باشد. و از آن‌ها سباع حرام است و «سباع»، حيوانى است كه بدرّد و داراى ناخن و دندان باشد، چه نيرومند باشد مانند شير و پلنگ و يوزپلنگ و گرگ يا ضعيف باشد مانند روباه و كفتار و شغال. و همچنين خرگوش حرام است اگر چه از سباع نيست. و همچنين همه حشرات حرام است مانند مار و موش و سوسمار و موش صحرايى و جوجه‌تيغى و سوسك و جعل و كك و شپش و غير اين‌ها از آنچه كه قابل شمارش نيست. و همچنين آنچه كه مسخ شده مانند فيل و ميمون و خرس و غير اين‌ها حرام مى‌باشد.

مسأله ٦- از پرنده، تمام اقسام كبوتر حلال است مانند قمرى كه كبود است و دباسى كه (يك نوع) كبوتر سرخ است و ورشان كه (يك نوع) كبوتر سفيد است و دُرّاج و كبك و مرغ سنگ خوار و تيهو و مرغابى و كروان و هوبره و درنا و همه اقسام مرغ خانگى و همه اقسام گنجشك كه از جمله آن‌ها است بلبل و سار و چكاوك و آن پرنده‌اى است كه كاكل بر سر دارد. و از پرندگان هدهد و پرستو كه در خانه‌ها لانه مى‌گذارد و مأنوس‌ترين پرنده به مردم است و صرد (وركاك) كه داراى سر و نوك كلفت است و گنجشك‌ها را شكار مى‌كند و نصف آن سياه و نصف ديگرش سفيد است و صوام و آن پرنده‌اى است كه رنگ خاكى دارد و داراى گردن دراز است و اكثراً در درخت خرما بيتوته مى‌كند. و شقراق و آن پرنده سبزى است و نمكى مى‌باشد و به اندازه كبوتر است و سبز بودن آن خوب و پر است و در بال‌هايش سياهى است و به رنگ سرخ و سبز و سياه خطكشى شده است، مكروه مى‌باشند و چيزى از اين‌ها حتى پرستو بنابر اقوى، حرام نمى‌باشد. و خفاش و طاووس و