إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٣٠١ - و منها كلام شيخ الجامع الأزهر

تمامى آن زراعت را خورده بود، بر كنار زراعت ايستاده بودم حضرت امام محمد باقر عليه السلام در گذر آمد، پيش رفتم و سلام كردم. فرمود: چند در وجه اين زراعت صرف كرده [اى‌]؟ گفتم: صد و بيست دينار طلا، فرمود: من از پدران خود روايت مى‌كنم كه حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود: تمسكوا ببقايا المصائب، يعنى دست زنيد بدان چيز كه از مصيبتها باز ماند و اين مصيبت كه بدين زمين رسيده آن را آب بده تا حق تعالى در آن بركت كرامت فرمايد. پس من زراعت را آب دادم و محصول وافى از آنجا برداشتم كه اضعاف آن بود كه در وجه آن صرف كرده بودم.

شخصى ديگر روايت كرده كه نوبتى به قبا مى‌رفتم از مدينه در ميان روز گرم، حضرت امام محمد باقر (ع) را ديدم كه از زراعت باغستان خود باز مى‌گشت و بدن مبارك آن حضرت سنگين بود و عرق كرده بود و بر دو غلام تكيه فرموده بود. در خاطرم گذشت كه مردى بزرگ از اكابر بنى هاشم جهت حرص بر دنيا، در روزى چنين گرم تعب نفس خود مى‌فرمايد و چنين زحمت مى‌كشد، چون اين معنى در خاطر من خطور كرد و مرا پيش طلبيد و فرمود:إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ‌ ما جهت انفاق بر ضعفا و مساكين اين زحمت مى‌كشيم نه جهت حرص بر دنيا. گفتم: اى پسر رسول خدا! توبه مى‌كنم. پس توبه مرا قبول فرمود، و امثال اين بسيار است.

السيف الشاهر، البدر الزاهر، العزيز القادر، الغالب القاهر آن حضرت شمشيريست كشيده بر دشمنان. و اين اشارت است به كمال علم و حجت آن حضرت، زيرا كه بر ملحدان و منافقان شمشير حجت از نيام امامت بر ايشان كشيده بود، يا اشارت است به صلابت آن حضرت در دين، و آنكه او بر اعداى خداى تعالى شمشير كشيده بود. و لهذا حجاج يوسف و عبد الملك مروان هر چند قصد آن حضرت كردند مغلوب شدند. و آن حضرت ماه شب چهارده است‌