إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٥٠٦ - و منها قول ابن روزبهان

العطوف على كل محبوب مصادق آن حضرت به غايت مهربان بوده بر هر دوستى كه مصادقت آن حضرت اختيار كرده. و اين اشارت است بدانچه روايت كرده‌اند كه آن حضرت شمل شيعه اهل بيت را جمع فرمود [و] جهت ايشان مجلس درس و علم بر پا كرد و قبل از آن حضرت هرگز جماعت مواليان اهل بيت چنان نبوده‌اند كه در زمان آن حضرت ايشان را جمعيت بوده.

أبي عبد اللّه جعفر بن محمد الصادق السيد الزكي الصالح كنيت آن حضرت ابو عبد اللّه است و آن حضرت را اولاد بسيار بوده و بزرگترين ايشان اسماعيل است كه جماعت اسماعيليه كه خلفاى مصر بوده‌اند خود را بدو نسبت كنند و آن جماعت برانند كه امام بعد از جعفر اسماعيل است و شخصى بود او را عبد اللّه بن ميمون قداح مى‌گفته‌اند و او مردم را دعوت به امامت اسماعيل مى‌كرده و حضرت امام جعفر عليه السلام از اسماعيل راضى نبوده و اسماعيل در حال حيات حضرت امام جعفر عليه السلام وفات كرده، در موضعي كه از مواضع مدينه، كه آن را عريض خوانند و نعش او را به مدينه آورده‌اند.

و جماعت اسماعيليه برانند كه او پنهان شده و وفات نكرده و سخن در اين ابو [أب‌] بسيار است. و از جمله اولاد آن حضرت موسى كاظم عليه السلام است كه بعد از آن حضرت امام به حق بوده نزد اماميه، و لقب مبارك آن حضرت جعفر صادق است از كمال صدقى كه آن حضرت داشته و آن حضرت را سيد و زكى و صالح هم از القاب است كه ائمه را تمامى لقب و وصف بوده، زيرا كه امام بزرگ امت است و پاكيزه است از عيوب و بنده صالح حق تعالى است.