إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٦٧٦ - وصف و مدح امام الثامن الضامن على بن موسى الرضا سلام الله عليه و ذكر قبر مبارك او

حضرت امام است فرزند آن حضرت بوده و لقب آن حضرت رضا است.

گويند مأمون خليفه او را رضا لقب نهاده و در كتاب عهد كه به خط مأمون است نوشته: و جعلت له الإمرة الكبرى من بعدي و سميته الرضا. يعنى گردانيدم از براى او امارت بزرگتر از پس از خود، و نام نهادم او را رضا.

و از القاب آن حضرت امام قائم ثامن است. اشارت است بدان حديث كه حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم در باب دوازده امام فرموده كه هشتم ايشان امام موعود ايشان خواهد بود و بر تقدير صحت آن حديث، مراد آن نيست كه ولايت عهد مأمون بدو مفوض شد زيرا كه آن تمام نشد بلكه مراد آن خواهد بود كه آنچه از آثار ظاهره امامت است از اظهار علوم غريبه و اقامت حجج باهره و براهين ثابته از آن حضرت خواهد شد.

الشهيد بالسم في الغم و البؤس، المدفون بمشهد طوس آن حضرت شهادت يافته به زهر در غم و خون و ملال و آن حضرت مدفون است در طوس. و اين اشارت است به سبب شهادت آن حضرت و محل دفن جسد مطهر آن حضرت.

روايت كرده‌اند كه چون امر بيعت ولايت عهد تمام شد آن حضرت در خراسان پيش مأمون ساكن شد و هر روز به ديدن مأمون مى‌رفت و مأمون آن حضرت را تعظيم بسيار مى‌كرد و در مشكلات علوم از آن حضرت استفاده مى‌كرد و علما و حكما و فقها و ارباب ادب كه در مجلس مأمون حاضر مى‌شدند از جميع علوم از آن حضرت استكشاف مشكلات و معضلات مى‌نمودند و آن حضرت رساله‌اى در حفظ صحت جهت مأمون بنوشت به التماس او، و مأمون فرمود تا آن را به طلا نوشتند و رساله را ذهبيه نام كردند و حكايات مجالس و محاضرات آن حضرت با مأمون و حاضران مجلس او و فائق شدن آن حضرت در جميع احوال طولى دارد