إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٢٠٦ - حضوره عليه السلام(في مجلس ابن زياد و يزيد)

كرده‌اند كه در وقتى كه آن حضرت وفات فرمود، هنگام غسل آن حضرت، بر اندام مباركش اثر جراحتها و زخمها بود، همچو كسى كه بارهاى سنگين بسيار بر دوش كشيده باشد و در اندام او جراحت پيدا شده باشد. مردمان از آن حال تعجب كردند كه آن حضرت هرگز بارى بر پشت نمى‌كشيده و سرّ آن اصلا بر كس ظاهر نشد، بعد از چند روز كه از وفات آن حضرت بگذشت بسيار اهل خانه‌هاى مدينه از يتيمان و زنان بى‌شوهر بى‌قوت بماندند و ايشان گفتند: قوت ما از آن بود كه در شبها كسى مى‌آمد و خروارهاى طعام بر پشت گرفته در خانه ما مى‌انداخت و ما اصلا نمى‌دانستيم كه آن كيست؟ اكنون كه او وفات فرمود، آن طعام از ما منقطع شد. بعد از آن بر مردم ظاهر شد كه آن زخمها كه بر اعضاى آن حضرت بوده اثر آن بارها بوده كه در شب پوشيده به خانه‌هاى يتيمان و فقيران و جماعتى كه ايشان را روى طلب نبوده مى‌رسانيده و از مردمان پوشيده مى‌داشته تا بعد از وفات آن حضرت ظاهر شده.

و آن حضرت دفع كننده و راننده است نزد كارها كه مردمان را در غم اندازد، و اين اشارت است بدانچه روايت كرده‌اند كه هر كس را در مدينه كه مشكلى روى مى‌نموده آن حضرت در آن مساعدت مى‌نموده و دفع آن زحمت و بلا از آن كس مى‌كرده.

الواقف في مواقف العبادة بالليال المدلهمة عبادت الهى است در شبهاى بسيار تاريك، و اين اشارت است به بسيارى عبادت آن حضرت، چنانچه روايت كرده‌اند كه آن حضرت عابدترين اهل زمان خود بود و در شبانه روزى هزار ركعت نماز مى‌گذارد. بعد از آن، صحيفه كه در آنجا حكايت عبادت حضرت امير المؤمنين (ع) ثبت كرده بودن، مى‌طلبيدند و در آن نظر مى‌كردند و آن صحيفه را مى‌انداخت، همچو كسى كه ملول باشد از تقصير خود و مى‌فرمود كه: .. كعبادة على. يعنى من از كجا بياورم عبادتي همچو عبادت على‌