إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٣٠٠ - و منها كلام شيخ الجامع الأزهر

از اينجا شروع در صلوات است بر حضرت امام محمد باقر عليه السلام. و آن حضرت بعد از پدر خود، امام زين العابدين (ع) امام است به قول اماميه و اكثر شيعه.

و زيديه بر آنند كه امام بعد از امام زين العابدين (ع) برادر امام محمد باقر (ع)، زيد بن على است، و زيد هم از اكابر سادات فاطمى است. و امامت امام محمد باقر (ع) به نص امام زين العابدين ثابت شده، و به آيات، كه دلالت بر امامت او مى‌كند. و آن حضرت را القاب است:

الطيّب الطاهرة النور الباهرة آن حضرت پاك و پاكيزه است از آلايش هر چيز كه در عصمت و طهارت قدح كند. و اين اشارت است به عصمت آن حضرت كه از لوازم امامت است، و آن حضرت نور روشن است و به اين اشارت است به انكشاف باطن و اطلاع آن حضرت بر امور مغيبه، به تعليم الهى كه از اوصاف ائمه است.

يكى از محبان اهل بيت روايت كرده كه نوبتى از دروازه بقيع بيرون رفتم و متوجه اعالى مدينه بودم كه خرما به سلم بخرم. در بيرون دروازه، امام محمد باقر (ع) را ديدم كه از اعالى مدينه باز مى‌گشت و به شهر مى‌رفت. گفتم: السلام عليك يا بن رسول اللّه، جواب سلام داد و فرمود: به كجا مى‌روى؟ گفتم: بيرون مى‌روم كه در اعالى مدينه خرما به سلم بخرم، فرمود: آيا ايمن شده‌ايد امسال از ملخ. اين سخن فرمود و به شهر در رفت و من آمدم و خرما به سلم خريدم. چون وقت قطع خرما شد ملخ آمد و هر چه سبز بود تمامى بخورد و اين از آيات علوم غيبيه بود كه از نور باطن آن حضرت ظاهر شد.

ديگرى از محبان اهل البيت روايت كرده كه نوبتى در سال، صد و بيست دينار طلا صرف كردم در زمين و خيار و دستسورى مزروع داشتم. چون وقت محصول شد ملخ آمد و تمامى آن خيار و دستسورى را بخورد. صباح آن شب كه ملخ آمد