آموزش فلسفه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٢ - ويژگي هاي جسمانيات و مجردات

زيرا حتي به تبع بدن هم انقسام‌پذير نيست، برخلاف صفات و اعراض اجسام، مانند رنگ و شكل كه به تبع اجسام قابل انقسام هستند و ازاين‌رو «اموري جسماني» به‌شمار مي‌روند.

با توجه به ويژگي‌هاي اجسام و جسمانيات مي‌توان مقابلات آنها را به‌عنوان ويژگي‌هاي مجردات قلمداد كرد، يعني موجود مجرد نه انقسام‌پذير است و نه مكان و زمان دارد. تنها براي يك قسم از موجودات مجرد مي‌توان بالعرض نسبت مكاني و زماني در نظر گرفت و آن نفس متعلق به بدن است، يعني مي‌توان گفت جايي كه بدن هست روحش هم هست، و زماني كه بدن موجود است روحش هم در همان زمان موجود است، ولي اين مكان‌داري و زمان‌داري، در واقع صفت بدن است و در اثر تعلق و اتحاد روح با بدن، از روي مسامحه و مجاز به آن هم نسبت داده مي‌شود.

لازم به تذكر است كه عرفا و فلاسفهٔ اشراقي نوع سومي از موجودات را اثبات كرده‌اند كه واسطه و برزخي ميان مجرد كامل و مادي محض است و آن را موجود مثالي ناميده‌اند و در اصطلاح صدرالمتألهين و پيروانش به‌نام «مجرد مثالي و برزخي» ناميده مي‌شود، چنان‌كه گاهي «جسم مثالي» نيز بر آن اطلاق مي‌گردد. در اين‌باره نيز توضيح بيشتري داده خواهد شد.