آموزش فلسفه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٠ - پرسش

١. سنخيت علت هستي‌بخش با معلول آن به چه معناست؟

٢. دليل لزوم اين سنخيت چيست؟

٣. آيا اين‌گونه سنخيت در ميان علت‌هاي مادي و اِعدادي با معلولاتشان هم وجود دارد؟

٤. آيا لازمهٔ سنخيت علت و معلول اين است كه مثلاً علت وجود ماده هم امر مادي باشد؟ چرا؟

٥. دليل اينكه از علت واحده جز معلول واحد به‌وجود نمي‌آيد چيست؟

٦. آيا اين قاعده شامل علل مادي هم مي‌شود؟

٧. آيا اين قاعده شامل واحد نوعي هم مي‌شود؟

٨. آيا خداي متعالي هم مشمول اين قاعده مي‌باشد؟

٩. چرا تعدد معلول‌هاي طولي منافاتي با اين قاعده ندارد؟

١٠. آيا صدور معلول واحد از مجموعه‌اي از علل ناقصه ممكن است؟

١١. به چه دليل صدور معلول واحد از چند علت تامه امكان ندارد؟

١٢. آيا قاعده عدم صدور معلول واحد از چند علت، شامل واحد نوعي هم مي‌شود؟

١٣. دليل اين قاعده و مورد آن را بيان كنيد.

١٤. چرا تعدد علت‌هاي طولي منافاتي با اين قاعده ندارد؟

١٥. وحدت يا تعدد علت‌هاي مادي و اِعدادي را از چه راهي مي‌توان ثابت كرد؟