آموزش فلسفه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٢٩ - خلاصه

يا ممكن‌الوجود، و وجود ممكن‌الوجود بايد منتهاي به واجب‌الوجود شود تا دور و تسلسل لازم نيايد.

٨. اين تقرير علاوه بر اينكه نيازي به بررسي صفات مخلوقات، مانند حدوث و حركت ندارد، نيازي به اثبات وجود مخلوق خاصي هم ندارد؛ زيرا نخستين مقدمهٔ آن به‌صورت فرض و ترديد بيان شده است.

٩. برهان صدرالمتألهين نيز از سه مقدمه تشكيل مي‌يابد و تقرير آن اين است: اگر در رأس سلسلهٔ مراتب وجود، موجود بي‌نياز و بي‌نهايت كاملي نمي‌بود، ساير مراتب هم تحقق نمي‌يافت؛ زيرا ساير مراتب، عين ربط و تعلق هستند و اگر بدون مرتبهٔ اعلاي وجود تحقق يابند، لازمه‌اش اين است كه غني و بي‌نياز از آن باشند.

١٠. مهم‌ترين مزاياي اين برهان از اين قرار است:

الف) با اصالت وجود مناسب‌تر است؛ زيرا در آن از مفاهيم ماهيت و امكان استفاده نشده است؛

ب) نيازي به ابطال دور و تسلسل ندارد؛

ج) وحدت و ساير صفات كماليهٔ خداي متعالي هم به كمك آن اثبات مي‌شود.