فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٧٠ - سبب
و قتل خطايى كه موجب ديه و كفاره و يا زناى غير محصن با دختر باكره كه موجب تازيانه، تراشيدن سر و تبعيد مىگردد(--> زنا).(١٠)
د. تفاوت بين اجزاى سبب و اسباب مجتمع:هرگاه حكم بعد از چند صفت وارد شود، در صورت ترتب آن بر هر يك از صفات به طور مستقل و جداگانه، هر صفتى سببى مستقل خواهد بود، مانند ادرار، خوابيدن و خروج باد معده كه اسباب وضواند؛ اما اگر بر مجموع صفات من حيث المجموع مترتب گردد سبب يكى، ليكن مركب از چند چيز به عنوان اجزاى آن خواهد بود، مانند قتل عمدى عدوانى با تساوى قاتل و مقتول در دين، كه مجموع اينها سبب ثبوت قصاص است و هر كدام به تنهايى موجب قصاص نمىشود.(١١)
هـ . تعليق حكم بر سبب با اختلاف حكم بر حسب زمان تعليق و وقوع:حكمى كه بر سببى معلق مىشود، در صورت عدم اختلاف در آن حكم بر حسب زمان تعليق و وقوع، بدون شك با تحقق سبب حكم نيز محقق مىشود، ليكن چنانچه حكم به حسب دو زمان ياد شده مختلف باشد، آيا ملاك، زمان تعليق است يا زمان وقوع؟ مانند اينكه كسى كودكى را وصىّ خود قرار دهد و آن كودك هنگام وفات وصيت كننده بالغ شود، يا كافرى را وصىّ خود قرار دهد و وى هنگام وفات موصى، مسلمان شود. اينك اگر ملاك زمان تعليق باشد، وصيّت صحيح نخواهد بود؛ زيرا شرط صحّت آن بلوغ و اسلام است؛ اما اگر ملاك، زمان وقوع باشد وصيّت صحيح است؛ زيرا شرط بلوغ و اسلام تحقق يافته است. مسئله اختلافى است.(١٢)
و. شك در سبب حكم:چنانچه در سبب حكم شك شود، به اصل رجوع مىشود، مگر اماره و نشانهاى بر سبب حكم وجود داشته باشد. شك در سبب حكم دو صورت دارد:
١. شك در سبب حليّت، مانند شكارى كه پس از اصابت تير به آن، از بلندى فرومىافتد و سپس آن را مرده مىيابند و معلوم نيست مرگ آن بر اثر اصابت تير بوده يا فروافتادن از بلندى.