فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٠٩ - زوال
جهاد:آغاز جنگ با دشمن، بعد از زوال، مستحب و قبل از آن، جز در حال ضرورت مكروه است.(١٣)
حج:بنابر قول مشهور، افضل آن است كه احرام حج، روز ترويه(--> روز ترويه)و بنابر قولى هنگام زوال آن روز بسته شود.(١٤)محرم به احرام حج بايد هنگام زوال روز عرفه تلبيه(--> تلبيه)را قطع كند.(١٥)
زمان وقوف اختيارى به عرفات( -->عرفات)در حج، از زوال روز نهم ذيحجه تا غروب آفتاب است.(١٦)چنان كه زمان وقوف اضطرارى مشعر(--> مشعر)از طلوع خورشيد روز عيد قربان تا زوال آن است.(١٧)
نكاح:آميزش در وقت زوال جز در روز پنج شنبه، مكروه و در روز ياد شده مستحب است.(١٨)اگر نوزاد قبل از زوال روز هفتم ولادت بميرد استحباب عقيقهاش ساقط مىشود؛ اما اگر بعد از زوال بميرد، استحباب به قوت خود باقى است.(١٩)
صيد و ذباحه:ذبح حيوان قبل از زوال روز جمعه مكروه است.(٢٠)
از زوال به معناى دوم در بابهايى نظير طهارت، حج و احياء موات سخن گفتهاند.
زوال نجاست:آبى كه بر اثر ملاقات با نجاست، رنگ، بو يا مزه نجاست به خود گرفته و نجس شده است، چنانچه به كر(--> آب كر)يا جارى(--> آب جارى)متصل گردد و رنگ، بو يا مزه نجاست از بين برود، پاك مىشود؛ اما اگر صفات ياد شده، بدون اتصال به كر يا جارى زوال يابد، پاك نمىشود، حتى بنابر قول مشهور اگر آب، كثير(--> آب كثير)باشد، مگر آنكه مادّه داشته باشد، مانند چشمه كه در اين صورت پاك مىشود.(٢١)
در تطهير چيز متنجس با آب، علاوه بر زوال عين نجاست، اثر آن؛ يعنى ذرّات ريز نامحسوس عين نجس نيز بايد از بين برود؛ ليكن زايل شدن بو، رنگ و مزه نجاست لازم نيست.(٢٢)
در اينكه در تطهير كف پا يا ته كفش با زمين، علاوه بر زوال عين نجاست، زوال اثر آن؛ يعنى اجزاى ريز نجاست ـ كه معمولاً با آب از بين مىرود ـ شرط است يا نه، اختلاف مىباشد.(٢٣)