فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٨٨ - زن
نماز جمعه و عيد فطر و قربان با وجود شرايط وجوب آن بر زنان واجب نيست.(١١)
امامت زن براى زنان در نمازهاى واجب و نيز نمازهاى مستحب كه خواندن آنها به جماعت مشروع است، مانند نماز عيد فطر و قربان در عصر غيبت، بنابر قول مشهور صحيح است. برخى صحّت امامت زن را به نماز مستحب محدود كردهاند.(١٢)
نماز گزاردن زن در خانه، بويژه پستو افضل از مسجد است.(١٣)
نماز از حائض و نفساء ساقط است. قضاى آن نيز بر آن دو واجب نيست.(١٤)
بر زن بالغِ آزاد واجب است تمامى بدن خود را در نماز بپوشاند؛ خواه بينندهاى باشد يا نباشد. صورت، دستها از سر انگشتان تا مچ و به قول مشهور، قدمها از سر انگشتان تا مچ پا از اين حكم استثنا شدهاند.(١٥)
پوشيدن لباس زرباف و حتى ابريشم خالص و نيز استفاده از زيور آلات براى زن در نماز و غير نماز جايز است.(١٦)
صوم:روزه از حائض و نفساء ساقط است؛ ليكن قضاى روزه ماه رمضان ـ كه در ايام حيض و نفاس از آنان فوت شده ـ واجب مىباشد.(١٧)
نشستن زن روزه دار در آب بنابر قول مشهور مكروه است.(١٨)
حج:پوشيدن لباس مخصوص احرام(--> احرام)بر زن واجب نيست و زن مىتواند در لباس خودش به هر نحو كه هست محرم شود؛ هرچند دوخته يا بنابر قول برخى از حرير باشد؛ چنان كه پوشاندن سر و بنابر قول برخى روى پا و نيز سايه قرار دادن بالاى سر براى زن محرم جايز است.(١٩)
پوشاندن صورت با روبند و پوشيدن زيور به قصد زينت در حال احرام براى زن حرام است. البته داشتن زيورهايى كه قبل از احرام به پوشيدن آنها عادت داشته، بدون قصد زينت جايز است؛ هرچند بنابر تصريح برخى، نشان دادن آنها به مردان، حتى شوهرش حرام مىباشد.(٢٠)
بلند كردن صدا به تلبيه(٢١)( -->تلبيه)، استلام حجرالأسود(٢٢)(--> استلام)، هروله هنگام سعى(٢٣)و طواف(٢٤)(--> هروله)براى زن استحباب ندارد.