فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤٤ - زكات
زمان پرداخت زكات غلّه (گندم و جو) پس از درو كردن و جدا سازى آن از پوست و كاه و زكات خرما و كشمش پس از چيدن و خشك شدن است.(٤٨)
مقدار زكات غلاّت:مقدار زكات غلاّت در صورتى كه با آب باران، نهر و مانند آن مشروب شود، يك دهم و اگر با دلو، ريسمان، شتر آب كش، دولاب، ماشين آلات و مانند آن آبيارى گردد، يك بيستم است و اگر به هر دو روش صورت گيرد، حكم روش بيشتر جارى است و در صورت تساوى دو روش، زكات آن يك دهم از نصف محصول و يك بيستم از نصف ديگر محصول خواهد بود.(٤٩)
مستثنيات:زكات در غلاّت پس از خارج كردن مقاسمه(--> مقاسمه)از محصول و رسيدن باقى به حدّ نصاب واجب مىشود.(٥٠)در اينكه خراج(--> خراج)نيز حكم مقاسمه را دارد يا نه، اختلاف است؛ هر چند قول نخست، به ظاهر كلمات فقها،(٥١)بلكه مشهور(٥٢)نسبت داده شده است.
بنابر قول مشهور، مئونه (هزينههاى انجام گرفته براى به دست آوردن محصول) نيز از آن خارج مى شود؛ ليكن در اينكه آيا شرط تعلّق زكات به محصول، رسيدن آن به حدّ نصاب پس از كسر مئونه است و در نتيجه اگر پس از كسر آن، محصول به حدّ نصاب نرسد، زكات واجب نيست، يا آنكه شرط، رسيدن به حدّ نصاب قبل از كسر هزينهها است و در نتيجه، زكات به باقى مانده ـ پس از كسر مئونه ـ تعلّق مىگيرد، هرچند پس از كسر از نصاب كمتر گردد و يا هزينههاى انجام گرفته قبل از وجوب زكات ـ مانند هزينه آبيارى و شخم زدن زمين ـ پيش از نصاب معتبر است و در نتيجه اگر پس از كسر آنها باقى مانده به حدّ نصاب نرسد، زكات واجب نمىشود؛ اما هزينههاى انجام شده پس از وجوب زكات ـ از قبيل هزينه درو كردن و چيدن ـ پس از نصاب لحاظ مىشود كه نتيجه آن وجوب زكات در باقى مانده است هرچند كمتر از نصاب باشد؟ در مسئله سه قول وجود دارد. قول اول مشهور است.(٥٣)