فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٩٢ - روز١٧٢٨ نذر معصيت
آغاز كند كه بتواند پانزده روز را پى در پى روزه بگيرد. بنابر اين، اگر اول ماه ذيحجه شروع كند كفايت نمىكند؛ زيرا با فرا رسيدن عيد قربان تتابع بر هم مىخورد. افطار كردن از روى عذر، مانند بيمارى و حيض تتابع را برهم نمىزند.(٧)
چنانچه روزه نذر معيّنِ مقيّد به تتابع فوت شود، آيا در قضاى آن تتابع واجب است يا نه؟ مسئله اختلافى است. نظر مشهور عدم وجوب تتابع در قضا است.(٨)
تعيين مكانى خاص در نذر:هرگاه در نذر روزه، گرفتن آن به مكانى خاص مقيّد گردد، مانند آنكه نذر كند ده روز در كربلا روزه بگيرد، آيا گرفتن روزه در آن مكان بر او واجب است يا هر جا بخواهد مىتواند روزه بگيرد؟ مسئله اختلافى است.(٩)
نذر روزه واجب:آيا نذر روزه واجب همچون روزه ماه رمضان صحيح است يا نه؟ اختلاف مىباشد. بنابر قول به صحّت آن درصورت افطار دو كفّاره واجب مىشود.(١٠)
فورى نبودن روزه نذر:روزه واجب به نذر در صورت تعيين زمان آن در نذر، بايد در همان زمان گرفته شود و تأخير از آن حرام است؛ از اين رو، روزه نذر معيّن، واجب مضيّق است؛ زيرا زمان به جا آوردن آن تنگ مىباشد؛(١١)ليكن چنانچه زمان روزه در نذر تعيين نشود، هر زمان بخواهد مىتواند نذر خود را ادا كند؛ هرچند افضل فورى ادا كردن آن است.(١٢)چنان كه در صورت روزه گرفتن باطل كردن آن جايز است و واجب نيست آن را به پايان برساند؛(١٣)هرچند به تصريح برخى، باطل كردن آن مكروه است.(١٤)از اين رو، روزه نذر غير معيّن (روزه نذر مطلق) واجب موسّع است؛ زيرا وقت آن تا زمانى كه علم يا ظنّ به مردن يا عارض شدن مانعى هميشگى از روزه حاصل نشود، امتداد دارد.(١٥)
نيّت:در روزه نذر مطلق و نيز به قول مشهور، نذر معيّن، تعيين روزه در نيّت (قصد كردن روزه نذر) شرط صحّت آن است؛(١٦)ليكن برخى قدما ميان نذر معيّن و نذر مطلق تفاوت قائل شده و تعيين روزه در نيّت را در نذر معيّن، همچون روزه ماه رمضان، شرط ندانستهاند.(١٧)
كفّاره:افطار روزه نذر مطلق موجب