فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٤٤ - رمضان؛ ماه
احكام و آداب:
الف. حكم:از ضروريات آيين اسلام وجوب روزه اين ماه بر مكلّفان است، مگر آنكه معذور باشند، مانند بيمار و مسافر( -->روزه).
ب. آداب:
١. مستحبات:
١ ـ ١. آماده شدن براى ورود به اين ماه به استغفار، توبه، تلاوت قرآن و اداى حقوق الناس.(١١)
١ ـ ٢. تلاش مضاعف در عبادت، بويژه تلاوت قرآن، دعا، استغفار و صدقه دادن، بخصوص در شب قدر و دهه آخر ماه.(١٢)
١ ـ ٣. دعا هنگام رؤيت هلال ماه و نيز خواندن دعاى وارد شده در نخستين شب ماه، همچنين ديگر شبها و روزهاى اين ماه.(١٣)
١ ـ ٤. افطارى دادن به مؤمنان.(١٤)
١ـ ٥ .آميزش باهمسر درشب نخست.(١٥)
١ ـ ٦ . غسل كردن در شبهاى اول، نيمه، نوزدهم، بيست و يكم و بيست و سوم و نيز ديگر شبهاى فرد، همچنين شبهاى دهه آخر و روز نخست.(١٦)
١ ـ ٧. خواندن هزار ركعت نماز مستحب در شبها. بنابر قول مشهور، كيفيت آن بدين گونه است كه در دو دهه نخست، هرشب بيست ركعت و دردهه آخر هرشب سى ركعت، در شبهاى نوزده، بيست و يكم و بيست و سوم، هر شب صد ركعت، علاوه بر مقررى آن شب كه جمعاً مىشود هزار ركعت. مستحب است در دو دهه اول، هشت ركعت بعد از نماز مغرب و دوازده ركعت بعد از نماز عشا و در دهه آخر، هشت ركعت بعد از نماز مغرب و ٢٢ ركعت پس از نماز عشا خوانده شود.(١٧)
٢. مكروهات:
٢ ـ ١. گفتن «رمضان» بدون افزودن «ماه».(١٨)
٢ ـ ٢. شعر خواندن. بسيارى از فقها اشعار مشتمل بر مدايح و مراثى معصومان عليهم السّلام و نيز حكمت و موعظه را استثنا كردهاند.(١٩)
تشديد كيفر:ماه رمضان، ماهى با عظمت و مقدس است؛ از اين رو، ارتكاب بزه در اين ماه موجب تشديد كيفر دنيوى و عقوبت اخروى است.(٢٠)