فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦١٨ - شُبه١٧٢٨ نكاح ٨٥٩٢ شبهه عقد
همچنين است اگر خاص، منفصل و شبهه بين متباينين باشد. ليكن اگر خاص، منفصل و شبهه بين اقل و اكثر باشد، اجمال خاص به عام سرايت نمىكند و عمل به حكم عام در فرد مشكوك (اكثر) صحيح است.(٢)
برخى در خاص متصل، بين خاصى كه با ادوات استثنا بيان شده، مانند «اكرم العلماء الاّ الفسّاق» و بدون آن، از قبيل «اكرم العلماء العدول» تفصيل داده و گفتهاند: در صورت نخست اجمال خاص به عام سرايت نمىكند، اما در صورت دوم سرايت مىكند.(٣)
شبهه مقرون به علم اجمالى
شُبهه مقرون به علم اجمالى: مقابل شبهه بَدوى(--> شبهه بدوى).
شبهه مقرون به علم اجمالى(--> علم اجمالى)، در جايى است كه تكليف اجمالاً معلوم، ليكن مردد ميان چند چيز است و آن بر دو گونه است: شبهه محصوره و شبهه غير محصوره(--> شبهه).
شبهه موضوعى
شُبهه موضوعى: ترديد در حكم و يا موضوعى جزئى.
شبهه موضوعى در جايى است كه شك يا در حكمى جزئى باشد، مانند شك در پاكى و نجاست اين مايع و يا در موضوعى جزئى، مانند شك در كر بودن اين آب. مقابل آن شبهه حكمى(--> شبهه حكمى)قرار دارد.
در شبهات حكمى منشأ شك، فقدان دليل معتبر، اجمال آن و يا تعارض دو دليل است؛ ليكن در شبهات موضوعى، منشأ، اشتباه در امر خارجى است. به عنوان مثال، شك در اينكه مصرف دخانيات چه حكمى دارد، شبهه حكمى و شك در اينكه اين مايع شراب است يا سركه، شبهه موضوعى خواهد بود( -->شبهه).
شُبهه نكاح --> شبهه عقد