فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٥١ - ساعت غفلت
ساعت اجابت
ساعت اجابت: زمان به اجابت رسيدن دعا.
ساعتهاى استجابت دعا بنابر آنچه در روايات آمده است عبارتند از: روز جمعه پس از فراغت امام جمعه از خطبه تا زمان بر پايى صفها و نيز لحظات پايانى آن تا غروب خورشيد؛ هر روز قبل از طلوع و غروب خورشيد؛ در سحر؛ هنگام زوال؛ پايان شب پيش از طلوع فجر؛ بعد از فجر و بعد از مغرب.(١)
ساعت غفلت
ساعت غفلت: فاصله زمانى بين نماز مغرب و عشا.
در كلمات فقها به زمان بين مغرب و عشا «ساعت غفلت» اطلاق شده است؛ ليكن در اينكه مراد از بين مغرب و عشا، فاصله زمانى بين نماز مغرب و عشا است كه در وقت فضيلتشان خوانده مىشوند يا مراد، زمان بين مغرب و عشا؛ يعنى فاصله زمانى غروب خورشيد تا غايب شدن سرخى در سمت مغرب (شفق) است، اختلاف مىباشد.(١)بر پايه روايتى، امام محمد باقر عليه السّلام، فاصله زمانى بين سپيده صبح و طلوع خورشيد را نيز از ساعت غفلت شمرده و مىفرمايد: ابليس لشكريان شب خود را از زمان غروب خورشيد تا ناپديد شدن شفق، و لشكريان روز خود را از طلوع فجر تا بر آمدن خورشيد، پخش مىكند.(٢)از اين عنوان به مناسبت در باب صلات سخن گفتهاند.
خواندن دو ركعت نماز، هرچند سبك (اكتفا به حمد در هر ركعت) بين مغرب و عشا مستحب است؛ چنان كه خواندن دو ركعت نماز غفيله(--> نماز غفيله)نيز استحباب دارد.(٣)برخى، تنها دو ركعت نماز غفيله را مستحب دانستهاند.(٤)از بعضى نقل شده كه تنها چهار ركعت نافله مغرب مستحب است كه نماز غفيله نيز در آن مندرج مىباشد، نه آنكه علاوه بر چهار ركعت، دو ركعت ديگر بين مغرب و عشا استحباب داشته باشد.(٥)