فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٣٧ - رمايه
برخى ديگر، آن را به معامله بر مسابقه تير اندازى براى شناخت مهارت تيرانداز و آگاهى وى از موقعيت هدف، تعريف نمودهاند.(٣)البته حقيقت همه تعريفها به يك چيز باز مىگردد و آن قرار داد ميان دو نفر يا دو گروه بر مسابقه تيراندازى با تعيين عوض براى فرد يا گروه برنده است. عقد رمايه نوعى شرط بندى (گرو گذارى) محسوب مىشود. عنوان رمايه در كنار سبق (السبق و الرمايه) عنوان بابى مستقل در فقه است كه از احكام آن دو در اين باب به تفصيل سخن گفتهاند.
حكم:در اسلام نسبت به مسابقه تيراندازى تأكيد و به آن ترغيب شده است. گرو گذارى و شرط بندى در مسابقه تيراندازى جايز است.(٤)هدف از برگزارى اين نوع مسابقه، افزايش توان دفاعى و آمادگى رزمى جهت نبرد با دشمنان اسلام است.
ماهيت عقد رمايه:آيار مايه عقدى مستقل است يا از مصاديق اجاره(-->اجاره)يا جعاله(--> جعاله)به شمار مىرود؟ برخى، آن را عقدى مستقل دانسته و گفتهاند: رمايه مصداق هيچ يك از اجاره و جعاله نيست؛ زيرا برخى ويژگيهاى آن دو در آن وجود ندارد، سپس مىافزايند ممكن است همه فقيهان قائل به اين قول باشند؛ زيرا در فقه براى آن بابى مستقل گشودهاند؛ چنان كه براى اجاره و جعاله چنين نمودهاند و براى آن احكامى ذكر كردهاند كه در هيچ يك از آن دو جارى نيست.(٥)ليكن ظاهر كلام برخى، اجاره يا جعاله بودن آن است؛ از اين رو، در لزوم و جواز آن اختلاف كردهاند؛ بدين معنا كه اگر رمايه از مصاديق اجاره باشد، لازم و چنانچه از مصاديق جعاله باشد جايز خواهد بود.(٦)
دومين جهت اختلاف در رمايه، اختلاف در نياز اين قرارداد به قبول لفظى علاوه بر ايجاب، يا كفايت ايجاب همراه بذل عوض است. در اينكه اختلاف دوم مبتنى بر اختلاف نخست است؛ بدين معنا كه بنابر قول به لزوم، قبول شرط صحت عقد است؛ اما بنابر قول به جواز، شرط نيست و يا به عكس،