از علماء است مسموع شد كه ايشانرا دعوت كرده‌اند و با تهديد او را برده‌اند در مجلس. پس از آن در مجلس ميگويند با ما در اين مراسمى كه مناسب با مقام روحانيت نيست شركت كنى وقتى شركت نميكند سه سال براى او جرم معين كرده‌اند. لابد بحكم عدل. عجب عدلى. آيا اين عدالت از كجا آمده است؟ وقتى ممالك اسلامى اينطور بى‌عدالتى در آن رواج ميشود و احدى هم نيست كه مسئوليت داشته باشد كه كسى بخواهد باين بگويد چرا. هر كه بگويد چرا جرمش از او بدتر ميشود. بحمدالله تلگراف آزادى آقاى حجت‌الاسلام سيدحسن شيرازى‌[١] رسيد برايم و مسرور شديم ولى نميدانند كه در ايران روحانيت بيشتر از آنجا در زحمت است. هيچكس هم نيست كه بگويند

نمايش تصوير

[١] حجت‌الاسلام والمسلمين سيدحسن شيرازى متولد ١٣١٦ نجف اشرف فرزند آيت‌اللّه سيدمهدى شيرازى مى‌باشد وى از بدو شروع طرحهاى آمريكايى شاه در ايران در صف مخالفين رژيم پهلوى قرار گرفت و به طور علنى فعاليتهايى را آغاز نمود و همزمان عليه دولت عراق و حزب بعث فعاليت نموده و در سخنرانى‌ها و اشعار خود به شدت از آنان انتقاد مى‌نمود. وى در كتابى تحت عنوان« حكمت‌الاسلام» مطالب تند و حادى عليه سردمداران رژيم وقت ايران نوشت، در سال ١٣٤٦ در كتابى به نام« قصه‌الشيعه» به دولت ايران و عراق حملاتى نمود. وى در سال ١٣٤٨ در عراق بازداشت گرديد و طبق گزارشات و شايعاتى كه در آن زمان زبانزد خاص و عام بود تحت بازجويى و شكنجه و تهديد به اعدام قرار گرفت ولى با فشار افكار عمومى و دخالت مستقيم مرحوم آيت‌اللّه حكيم آزاد گرديد. و به كشورهاى عربى مهاجرت نمود و به فعاليت خود عليه حكومت عراق ادامه داد. ساواك در گزارشى در مورد خصوصيات اخلاقى او مى‌گويد:« مبتكر و متفكر، متين و مؤدب داراى قدرت بيان و حضور ذهن، جاه‌طلب و شخصى كه به خوبى مى‌نويسد و قريحه شاعرى دارد». ساواك در سال ١٣٥٣ در طرحى به كلى سرى به منظور جمع‌آورى مخالفين و جريان‌سازى در بين آنان و هدايت عمليات مخالفين در نظر داشت از وجود ايشان استفاده نمايد و در اين راه سرمايه‌گذارى‌هاى فراوانى نمود از جمله اهداف طرح فوق حذف امام موسى صدر از صحنه لبنان قطع نفوذ وى در كشورهاى عربى بود و لكن طومار رژيم با امواج توفنده انقلاب اسلامى در هم پيچيد و اجراى طرح فوق عقيم ماند و هرچند با كمال تأسف بعضى از مقدمات آن اجراء شد و از جمله امام موسى صدر به طور ناگهانى در ليبى ناپديد گرديد. شهيد سيد حسن شيرازى بعد از پيروزى انقلاب اسلامى در دوم ماه مه ١٩٨٠ توسط رژيم سفاك بعث عراق در لبنان ترور گرديد.