حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٣٤٧ - موضوع آيتاله حاج سيد محمدرضا گلپايگانى
به طلاب حوزه علميه مشهد تصميم دارند مبلغى بين طلاب تقسيم نمايند و صورت اسامى طلاب را از حاجى مصباح[١] (نماينده حكيم و شاهرودى در مشهد) خواسته است.
يكى از طلاب اظهار مىنمايد «مگر چقدر مىدهد؟ همين بهتر كه نگريم» چند نفر از طلاب اظهار مىنمايند «چرا نگيريم مگر اينها كم پول از مردم به نام ما طلاب محروم مىگيرند؟ حقمان است چرا نگيريم؟»[٢]
عدهاى از طلاب حاضر در جمع اظهار مىنمايند «هر چه بدهد غنيمت است بايد تا مىتوانيم حقمان را از اين آقايان بگيريم مردم به واسطه ما طلبهها به اينها پول مىدهند اگر نگيريم از جيبمان رفته و او هم از خدا مىخواهد. روز ٢٢/ ٤/ ٤٨ عدهاى از طلاب و وعاظ و علماء به ديدن گلپايگانى مىروند از جمله اعلمالهدا نوغانى واعظ- سيد محمدعلى ميلانى- اعتماد الاسلام بختيارى- محامى[٣]- مصباحى.[٤]
سيد محمدعلى ميلانى از وضع طلاب حوزه علميه قم از گلپايگانى سئوال مىنمايد نامبرده پاسخ مىدهد «وضع طلاب قم خوب است چند روزى است درس تعطيل شده و آقايان علماء و مدرسين به مسافرت رفتهاند آيا حضرت آيتاله ميلانى درس را تعطيل نكردهاند «سيد محمدعلى اظهار مىنمايد» ديگران تعطيل كردهاند ولى آقا تا چند روز ديگر مشغول تدريس هستند.
نظريه منبع خبر: اياب و ذهاب و ملاقات علماء و طلاب از گلپايگانى جنبه عادى و متعارف را داشته و تا به حال اتفاق قابل ملاحظهاى پيش نيامده است.
تقسيم شهريه بين طلاب از ناحيه گلپايگانى تا به حال عملى نشده ولى در نظر دارد اين تقسيم را بكند زيرا كليه آيات كه به حوزههاى علميه از قبيل نجف اشرف- مشهد و قم مىروند بين طلاب تقسيماتى مىنمايند به
نمايش تصوير
[١] حجتالاسلام حاج سيد محمدحسين مصباح موسوى در سال ١٣٤١ ه ق در مشهد متولد شد. در بيت علم و تقوى پرورش يافت و پس از خواندن دروس فارسى به تحصيل علوم عربى و ادبى پرداخت. ادبيات را از محضر آقاى اديب نيشابورى و محقق نوغانى و سطوح را از مرحوم حاج ميرزا احمد مدرس يزدى و ديگران تكميل و خارج را از مرحوم آيتاللّه حاج شيخ هاشم قزوينى استفاده نمود. از سال ١٣٦٨ ق به بعد وكيل مطلق حضرت آيتاللّه العظمى بروجردى در مشهد بود و به علت حسن عمل نمايندگى حضرات آيات عظام حكيم، شاهرودى، خوانسارى و خوئى را نيز بر عهده داشت.
[٢] همانگونه كه در پاراگراف آخر اين سند آمده است: منشأ اشاعه و القاء اين قبيل گفتارها ساواك بوده است.
[٣] مقصود، مرحوم حجتالاسلام حاج شيخ محمدرضا محامى است.
[٤] مقصود، مرحوم حجتالاسلام حاج سيد محمدحسين مصباح موسوى است.