حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ١٩١ - گزارش وقايع روزانه
٤- گزارش خبر واصله از ساواك تهران حاكى است فرستاده مخصوص ياسرعرفات رهبر سازمان چريكى الفتح[١] ١ با آيتاله خمينى در مورد سرزمينهاى اشغالى مصاحبهاى انجام داده و نظر خمينى را خواستار شده است. متن مصاحبه مذكور به زبان فارسى چاپ و بعضا در دست اشخاص در تهران ديده شده است.
توضيح: تاكنون خبر فوق از ساير منابع مورد تأييد قرار نگرفته است. چگونگى از نمايندگى ساواك در عراق استعلام گرديد.
در قم شايع نمائيد گلپايگانى به علت اينكه همه جا مىخواهد خود را مخالف دستگاه نشان بدهد اين امر را براى خود شخصيت مىداند. در اين موقع هم كه زوار و ايرانيان مورد شكنجه مقامات عراقى قرار گرفته وظيفه دينى خود را فداى منافع شخصى و كجروى خود نموده است و نمىخواهد عملى انجام دهد كه در
تأييد خواستههاى دولت باشد. از او بدگوئى نمائيد.[٢] ٢/ ٢
آقاى اوانى در اجراى امر اقدام گردد ٢٧/ ٢
نمايش تصوير
[١] الفتح مهمترين، بزرگترين و با سابقهترين گروه اصلى فلسطين به رهبرى ياسر عرفات است كه پيدايش آن به سالهاى ١٩٥٩ ميلادى مطابق با ١٣٣٨ شمسى بازمىگردد. در اين سال عدهاى از جوانان فلسطين كه برخى از آنها در عمليات چريكى در غزه شركت كرده بودند دور هم جمع شده و خواستار تشكيلاتى به منظور تبليغات و فعاليتهاى سياسى گرديدند ولى آنها در آن هنگام به نام« فتح» فعاليت نداشتند.
تشكيلات فتح به شكل هرمى است كه در پايه آن واحدهاى مختلفى براى آوارگان هر اردوگاه، دانشجويان هر دانشگاه و كارگران هر كارخانه قرار دارند كه هر كدام از اين واحدها كارها و مسئوليتهاى مختص به خود را دارند و به شاخه نظامى فتح به نام« عاصفه» در دو دفتر سياسى و كميته مركزى فعاليت دارد و تمام افسران آن نظامى- سياسى هستند و به طور كلى فتح به عنوان يك جنبش ملى، تمام فرقههاى نظامى و سياسى مختلف را دور هم جمع كرده است. پس از پيروزى فتح در جنگ كرامه( شهر اردنى ساحل شرقى) در اوايل ١٩٦٨ م مطابق با ١٣٤٦ شمسى و در پى آن به خاطر برترى نفراتش در ساف( سازمان آزاديبخش فلسطين) در پايان همان سال توانست در پنجمين اجلاس شوراى ملى فلسطين كه در فوريه ١٩٦٩ در قاهره برگزار شده بود رياست آن را به عهده بگيرد كه در پى آن ياسر عرفات به عنوان رئيس كميته اجرايى ساف انتخاب شد.
در ژوئيه ١٩٧١ روابط فتح با كشورهاى بلوك سوسياليسم بهبود بيشترى يافت و در ژوئيه ١٩٧٢ ياسر عرفات درست يك روز پيش از اعلام پايان مأموريت كارشناسان نظامى شوروى در مصر از جانب انور سادات از مسكو ديدن كرده و از همان زمان شورويها نسبت به مسئله فلسطين اظهار تفاهم بيشترى از خود نشان دادند تا جايى كه كمكهاى نظامى و اقتصادى شوروى افزايش يافته و همچنين تعداد بيشترى از فلسطينيها را در دورههاى آموزش نظامى پذيرفتند كه اين كمكها موجب تقويت بيشتر فتح در كشورهاى عربى و در سطح بينالمللى گرديد. رابطه فتح با آلمان شرقى نيز به حدى رسيد كه به ساف مجوز گشايش دفتر نمايندگى داده شد كه اين دفتر تقريبا اولين دفتر سياسى بود كه در يك كشور كمونيست طرفدار شوروى گشايش مىيافت.
پس از جنگ كه چهارمين جنگ اعراب و اسرائيل به حساب مىآيد شكافى درون فتح به وجود آمد و اكثريت افراد فتح به رهبرى ياسر عرفات در يك سو و چند تن از اعضاى ديگر به رهبرى ابوالفضل( صبرلنبا) نماينده ساف و سفير سابق ساف در بغداد در سوى ديگر قرار گرفتند. ابونضال در مصاحبه با مجله لبنانى« الديار» در اكتبر ١٩٧٤( ١٣٥٣ ه ش) تأييد نمود كه كميته او متشكل از اعضاى ناراضى و منشعب از فتح تحت عنوان« جبهه امتناع»( جبههالرفض) مىباشد. البته او در اكتبر ١٩٧٤( ١٣٥٣ ه ش) غيابا توسط دادگاه نظامى فتح محكوم به اعدام شد اما بعدها ابوانضال گروه انشعابى خود را تحت عنوان« فتح شوراى انقلابى» ذكر نمود.
لازم به ذكر است كه قبل از اين انشعاب و در واقع پس از جنگهاى سپتامبر ١٩٧٠( ١٣٤٩ ه ش) در اردن گروهى نيز تحت عنوان« سازمان سپتامبر سياه» به وجود آمد اما چون پايدار نبود به مرور زمان به فراموشى سپرده شد.
سپس انشعاب فتح در ١٩٨٣( ١٣٦٣ ه ش) توسط سرهنگ ابوموسى تحت عنوان« فتح قيام» به خاطر دخالتهاى سوريه بر امور داخلى فتح صورت پذيرفت.( اهداف سياسى خارجى ساف در فلسطين اشغالى( ١٩٨٨- ١٩٦٤٥) محمود نورانى).
[٢]- براى توضيح در خصوص عدم موضعگيرى آيتاله گلپايگانى در خصوص« اخراج ايرانيان از عراق» به سند شماره: ١١٨٤/ ٢١ تاريخ: ٤٨/ ٢/ ٣١ رجوع كنيد.