دخالت نمى‌كنم زيرا دولتيها اول به سكوت من راضى بودند ولى حالا به سكوت حاضر نيستيد نامبرده اضافه كرد دولتيها ميگويند بيا با ما همكارى بكن من نه آن وقت دعوا مى‌كردم و نه با كارهاى آن موافقت مى‌نمودم و اينها مى‌خواهند لااقل من يك تلگراف بكنم نكردم و بعد دستور دادند به روزنامه فرمان و روزنامه آيندگان به ما توهين كردند خصوصا اينكه آقايان علما تلگراف كردند ولى من نكردم و صدر نماينده قم چندى قبل در مقابل صحن اسم از شريعتمدارى برد و تجليل كرد ولى به من توهين كرد البته اسم مرا نبردند ولى به كنايه گفتند آنها كه سكوت كردند. دولتيها از من خوششان نمى‌آيد زيرا من هم ايراد مى‌كنم و هم موافقت نمى‌كنم. گلپايگانى اضافه كرد دولتيها وقتى مدرسه فيضيه را گرفتند من اقدام كردم و مجددا پس دادند و بعد دولتيها گفتند خوب بود تلگرافى اظهار تشكر مى‌كرديد گلپايگانى افزود دولتيها مى‌خواهند ما را به طرف خود بكشند ولى من موافقت نمى‌كنم زيرا توقع زياد دارند لذا صلاح نيست من با آنها تماس بگيرم و در واقع آشتى كنم گلپايگانى به شخص ناشناس مى‌گويد بالاخره يا شما برويد تهران يك نفر را نزد نصيرى بفرستيد و يا با آقاى شريعتمدارى تماس بگيريد زيرا دولتيها به حرف شريعتمدارى گوش مى‌دهند و مى‌توانيد يكى از مريدان شريعتمدارى را پيدا كنيد و نزد او بفرستيد و بگويد ترابى از بهائيها طرفدارى مى‌كند او درست مى‌كند. گلپايگانى افزود بعضى‌ها مى‌گفتند كه سازمان با بهائيها موافق است ولى يك جريانى براى مسلمانها پيش آمد و سازمان مداخله كرد و به نفع مسلمانها تمام شد و معلوم شد سازمان با بهائيها رابطه خوبى ندارد. گلپايگانى افزود در جريان اختلاف مسلمانها با بهائيها دكتر ايادى‌[١] به بهائيها كمك مى‌كرد ولى سازمان نمى‌كرد وى‌

نمايش تصوير

[١] سپهبد عبدالكريم ايادى بهائى معروف دربار، وى پزشك مخصوص شاه بود كه ٢٥ سال بر اين سمت باقى بود قبل از اين عنوان، مشاور سازمانهاى تعاونى ارتش در سازمان شيلات جنوب بود كه در اين راستا توانست با همكارى و قدرت ارتش به سود خود و به ضرر ماهيگيران مظلوم اجحاف و ستم زيادى نمايد.

حسين فردوست در ص ٢٠٣ خاطرات خود ضمن اشاره به فساد ايادى مى‌نويسد: ايادى مشهور به راسپوتين ايران بود و واقعا چنين بود. هيچ زن زيبايى از دست او سالم در نمى‌رفت! او اينگونه زنها را به مشاغل مى‌رساند و يا پول گزاف مى‌داد محل ملاقات او با زنها در مطب خود يا دربار بود! درجات افسران بهدارى ارتش و پزشكان نيروهاى مسلح با موافقت او به وسيله شاه داده مى‌شد. ايادى در شاه نفوذ زيادى داشت تا جائى كه رؤساى ستاد ارتش و مقامات مهم مملكتى اعم از وزراء و نمايندگان مجلس دستورات و توصيه‌هاى او را كه در ظاهر به صورت خواهش اعلام مى‌شد به سرعت اجرا مى‌كردند. او در كليه مسافرتهاى خارجى همراه محمدرضا شاه بود. فردوست مى‌نويسد: او تا توانست وزير بهائى در داخل كابينه هويدا وارد كرد كه بدون اجازه او حق هيچ كارى نداشتند. در زمان ايادى بهائى بيكارى در ايران وجود نداشت.» شاه از او خيلى حساب مى‌برد و بدون مشورت او حتى قرص مسكن نمى‌خورد و نسبت به شكاياتى كه از او مى‌شد سكوت مى‌كرد: پدر ايادى از رهبران برجسته بهائى در ايران بوده است. در اسناد لانه جاسوسى، ج ٧، ص ٢٣ درباره او چنين نوشته شده است: مى‌گويند حتى در ماه عسل شاه و ثريا با آنها بود. امتياز انحصار صيد ميگو از طرف شاه به او داده شده كه به كمك كشتى‌هاى روس و ژاپن هزاران تن ماهى صيد مى‌كند.» درج- ١٧ نيز آمده است:« سپهبد ايادى پزشك خصوصى شاه در چندين شركت مانند شركت نفت پاريس بين ١٥ تا ٤٠% سهام دارد كه در بعضى موارد سهام او به نامهاى عبدالكريم و كريم ايادى و ... به ثبت رسيده است.»

مرحوم آقاى فلسفى در ماه رمضان سال ١٣٤٤ در منبرى كه هر روز در مسجد شاه داشت از شاه خواست اين پزشك بهايى را بركنار كند. شاه اين كار را كرد ولى پس از ماه رمضان مجددا او را به سركار بازگردانيد و در سفرى كه به مكه رفت او را به همراه خود برد و به زور به او احرام پوشانيد تا افكار عمومى را فريب بدهد.

به دليل خيانتهايى كه ايادى نسبت به ملت و مملكت ايران داشت در ليست ترور شهيد مهدى عراقى به منظور حسنعلى منصور، اقبال و نصيرى قرار داشت. با اوج‌گيرى تظاهرات مردم مسلمان در سال ١٣٥٧ رژيم شاه در مهر همان سال به بهانه اصلاحات ايادى را از كار بركنار و وى را بازنشسته اعلام نمود. ايادى پس از اين بركنارى به فرانسه گريخت و در مصاحبه‌هايى كه مى‌كرد به شاه ناسزا مى‌گفت كه چرا نگذاشته است اول ارتشبد بشود بعد بازنشسته گردد. ايادى در پاريس مرد و پس از انقلاب كليه اموال و دارائى او به نفع بيت‌المال مصادره گرديد.