لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٧ - قراءة در دو ركعت آخر

هر گاه مدح مخلوقى كنند هر چند مطلوب را ذكر نكنند ممدوح مى‌داند كه احسان مى‌بايد كرد، خالق كم از مخلوق نيست و در اين صورت موافق است با حديث سابق كه از زراره گذشت كه اقل تسبيحات اربع است و ممكن است كه مراد از دعا استغفار باشد چنانكه در حديث سكونى از حضرت سيد المرسلين ٦ منقولست كه فرمودند كه بهترين دعاها استغفار است و در اين صورت موافق است با حديث صحيح عبيد بن زراره در ضم استغفار، و شيخ بهاء الدين محمد رحمه اللَّه تعالى قايل بود بوجوب ضم استغفار، و اين حديث را مؤيد مى‌دانست و ليكن صريح نيست اگر چه اين احتمال اظهر است بحسب لغت و آن چه ظاهر اين حديث است كه در دو ركعت آخر قرائت نيست بلكه تسبيح است محمول است بر آن كه قرائت واجب نيست تا جمع شود ميان اخبار و مؤيد اين خبر اخبار صحيحه وارد است كه خواهد آمد.

(و روى عبيد اللَّه بن عليّ الحلبيّ عن زرارة عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال سألته عن رجل يكون خلف الامام فيطيل الامام التشهّد قال يسلّم و يمضى لحاجته ان احبّ)

و به اسانيد صحيحه منقول است از زراره كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه، و در بعضى از نسخ از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه اقتدا كرده باشد به امامى و امام تشهد آخر را طول دهد حضرت فرمودند كه اگر خواهد سلام مى‌دهد و به حاجت خود مى‌رود و اشعارى دارد به آن كه كارى دارد، و در اين صورت مفارقت با قصد انفراد جايز است بى‌دغدغه، و به همين مضمون است صحيحه حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه، و منقول است در صحيح از على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه در عقب امام‌