لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٦ - باب التسليم على المصلى

و تعالى كه او فرستاده است يا سلام الهى را بر يكديگر بكنيد و با بركت است و طيب و نيكوست خود را از اين سعادات محروم مكنيد.

و سنت است كه كوچك بر بزرگ سلام كند، و كسى كه مى‌گذرد سلام كند بر كسى كه نشسته است، و اندك بر بسيار، و سواره بر پياده، و اسب سوار بر استر سوار، و استر سوار بر الاغ سوار، و هر گاه جمعى با هم باشند و داخل شوند در جائى آن كسى كه آخر داخل مى‌شود سلام مى‌كند بر جمعى كه اول داخل شده‌اند، و اگر جمعى باشند و يك كس از ايشان سلام كند به جاى همه است و از ايشان مجزيست، و اگر جمعى سلام كنند و يك كس از ايشان جواب دهد از باقى مجزيست و بهتر آنست كه همه سلام كنند و همه جواب به هند تا همه از دعاى همه بهره‌ور شوند، و اگر در جواب مؤمن و او عاطفه داخل كنند بهتر است كه بگويد و عليكم السلام و اين و او اين كار مى‌كند كه سلام او را مى‌گويد با جواب خود گويا گفته است كه سلام تو بر من باد و سلام من بر شما باد امّا در جواب غير مؤمن عليك بگويد مگر تقيه كند از سنيّان كه عليك السّلام بگويد، و در جواب ذمّى عليك تنها مى‌گويد بدون و او عاطفه و بدون سلام و سلام تنها نيز مى‌تواند گفت كه قصد كند بر من و مؤمنان باد، و اگر ذمّى طبيب باشد و احتياج به او داشته باشند سلام صحيح و دعا مى‌توان كرد و به ايشان نفع نمى‌كند، و اگر مضطر شود به مصافحه يهودى و نصرانى و مجوسى مصافحه بكند و دست خود را بر خاك يا ديوار مالد و اگر مصافحه با ناصبى كند دست خود را بشويد اگر به رطوبت باشد بر سبيل وجوبست و اگر به يبوست باشد بر سبيل استحباب و احوط آنست كه در ذمّى نيز اين رعايت بكند.

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه جواب كتابت واجبست مثل جواب سلام و هر كه او ابتدا مى‌كند به سلام‌