لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٥ - باب التسليم على المصلى

هر گاه داخل شوى در مسجد و مردمان نماز كنند پس بر ايشان سلام كن و چون كسى بر تو سلام كند رد كن بر او كه من چنين مى‌كنم.

و در اخبار متواتره از حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم وارد شده است كه از جمله چيزهائى كه سبب آمرزش گناهان و رفع درجات مؤمنان و كفاره معاصى ايشان است افشاء سلام است يعنى بهر كه رسد از مؤمنان بر ايشان سلام كند از پير و جوان و فقير و غنى و آشنا و بيگانه و هم چنين اطعام طعام بهر كه باشد، و ديگر شبها به عبادت الهى بودن در وقتى كه همه كس در خواب باشد.

و كالصحيح از حضرت سيد المرسلين ٦ منقول است كه فرمودند كه سلام كردن سنت است و جواب دادن واجبست و هر كه پيش از سلام با شما سخن كند او را جواب مدهيد، و اولى به رحمت الهى كسى است كه ابتدا كند به سلام و حق سبحانه و تعالى دوست مى‌دارد افشاء سلام را و بخيل كسى است كه بخل ورزد به سلام، و چون سلام كنيد بلند سلام كنيد تا اگر جواب ندهند آزرده نشويد كه سلام كردم و جواب نداد و هم چنين جواب سلام را بلند بگوئيد تا آنها ملول نشوند كه سلام كرديم و جواب نشنيديم.

و سلام و جواب آن را، و عطسه و جواب آن را و مطلق دعا را سنت است كه بلفظ جمع بگويند و قصد جميع مؤمنان كنند و چون سلام كنيد تمامى تحيّت به مصافحه است نبست به مقيم و نظر به مسافر كه وارد شود تمامى تحيّت بعد از سلام دست در كردن يكديگر كردن است و اگر تحيّتى بغير سلام كنند اوّلا سنت است كه بعد از آن سلام بگويند و بهتر آنست كه اوّل سلام كنند و ديگر تواضعات ديگر چون حق سبحانه و تعالى فرموده است كه هر گاه داخل شويد در خانها پس سلام كنيد بر يكديگر كه سلام تحيتى است از جانب حق سبحانه‌