لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٦ - اگر فراموش كنى نماز ظهر را

نماز خفتن به خاطرت رسد كه نماز شام را نكرده خواه دو ركعت كرده باشى و خواه سه ركعت ما دام كه بركوع چهارم نرفته باشى قصد شام مى‌كنى و سلام مى‌دهى و بعد از آن نماز خفتن را به جا مى‌آورى، و اگر نماز خفتن را فراموش كرده باشى تا آن كه نماز صبح را به جا آورى به خاطرت رسد برخيز و نماز خفتن را به جا آور، و اگر در ركعت اوّل نماز صبح يا ركعت دويم آن به خاطرت رسد نيّت را قلب كن به نماز خفتن قضا و تمام كن و اذان و اقامه از جهت نماز صبح بگو و نماز صبح را به جا آور.

و اگر نماز شام و خفتن را هر دو فراموش كرده باشى و به خاطرت رسد در صبح اوّل هر دو را به جا آور و بعد از آن نماز صبح را، و اگر وقت آن مقدار نباشد كه هر دو را توانى كرد پيش از نماز صبح اوّل نماز شام را بكن و ديگر نماز صبح را و بعد از آن خفتن را به جا آور، و اگر وقت نماز شام نيز نباشد اول نماز صبح را بكن و بعد از آن شام و خفتن را به ترتيبى كه فوت شده است يعنى اول نماز شام را و ديگر نماز خفتن را اگر از اين شب فوت شده باشد، و اگر اول خفتن فوت شده باشد و ديگر شام اول خفتن را به جا آور ديگر شام را و اين قضاى شام و خفتن را مكن بعد از نماز صبح تا وقتى كه زردى آفتاب بر طرف شود گفتم چرا حضرت فرمودند كه چون وقت دارى تاخير كن و غرض آنست كه مبادا ضررى به راوى برسد چون اكثر عامه هر نمازى را در اين وقت خوب نمى‌دانند و بعد از اين خواهد آمد در اوقات مكروهه، و از اين خبر استدلال كرده‌اند جمعى كه فايته مقدّم است بر حاضره و امثال اين حديث احاديث ديگر وارد شده است و ليكن وجوب يا استحباب از اين خبر ظاهر نمى‌شود و احوط آن است كه فايته واحده را مقدم دارد بلكه فوايت همه را و هم چنين ظاهر شده كه در قضا اذان و اقامه مى‌گويد از جهت اول مرتبه كه شروع در آن مى‌كند و