لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٥ - اگر فراموش كنى نماز ظهر را

كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر نماز ظهر را كرده باشى و نماز صبحت فوت شده باشد و به خاطرت رسد نماز صبح را قضا كن در هر وقتى كه خواهى اگر چه بعد از عصر باشد كه در آن وقت نافله مبتدئه مكروه است اما قضا كراهت ندارد، و هر گاه به خاطرت رسد كه نمازى كه از تو فوت شده است آن نماز را واجبست كه به جا آورى، و فرمودند كه اگر فراموش كنى نماز ظهر را تا آن كه نماز عصر را به جا آورى و به خاطرت رسد در اثناى نماز يا بعد از آن كه فارغ شده باشى يعنى نزديك به فارغ شدن باشد پس قصد كن كه آن عصر ظهر باشد و بعد از آن عصر را به جا آور به درستى كه اين چهار ركعت جاى آن چهار ركعت را مى‌گيرد و جمعى بظاهر اين حديث عمل كرده‌اند كه بعد از اتمام نماز نقل نيّت مى‌توان كرد و استبعادى ندارد چنانكه در فقه رضوى است، و اگر در اثناى نماز عصر به خاطرت رسد كه نماز ظهر را نكرده و دو ركعت نماز عصر را كرده باشى قصد كن كه اين نمازى كه مى‌كنم نماز ظهر است و دو ركعتى كه مانده است به جا آور و بعد از آن بر خيز و نماز عصر را بكن، و اگر شام شده باشد و به خاطرت رسد كه نماز عصر را نكرده و وقت آن قدر باشد كه نماز عصر را با نماز شام به جا آورى پيش از ذهاب حمره مغربى اول نماز عصر را به جا آور و بعد از آن نماز شام را، و اگر بعد از آن كه نماز شام كرده باشى به خاطرت رسد كه نماز عصر را نكرده برخيز و آن را به جا آور، و اگر از نماز شام دو ركعت كرده باشى و به خاطرت رسد نماز شام را قصد كن كه نماز عصر است و چهار ركعت تمام كن و بعد از آن نماز شام را به جا آور، و اگر بعد از نماز خفتن به خاطرت رسد كه نماز شام را نكرده برخيز و نماز شام را به جا آور يعنى اگر خفتن را در وقت مخصوص شام نيز به جا آورده باشى صحيح است چنانكه راى صدوقست و بنا بر مذهب مشهور محمول است بر آن كه خفتن را در وقت مشترك به جا آورده باشد، و اگر در اثناى‌