لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٦ - سجده سهو

نماز هست يا تسبيح واجبست يا تسبيح خاصى دارد حضرت فرمودند كه نه بلكه دو سجده است و بس پس اگر آن كه سهو كرده است پيش نماز است تكبير بگويد در وقت رفتن به سجده و در سر برداشتن تا آن كه مامومين بدانند كه او سهو كرده است و واجب نيست بر او كه تسبيح بگويد در اين دو سجده، و تشهد نيز در او نيست بعد از دو سجده و حمل كرده‌اند بر آن كه تسبيح در آن نيست منافات ندارد كه ذكرى ديگر در آن باشد و هم چنين تشهد نماز را ندارد بلكه تشهد خفيف دارد و محتمل است كه حمل بر عدم وجوب كنند و چون احاديث عمّار ضعيف است در كار نيست اين تاويلات در آن و اللَّه تعالى يعلم و احاديث خواهد آمد كه تشهد خفيف را مى‌خواند.

(و روى الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال يقول فى سجدتي السّهو بسم اللَّه و باللَّه و صلّى اللَّه على محمّد و آل محمّد قال و سمعته مرّة اخرى يقول بسم اللَّه و باللَّه السّلام عليك أيّها النّبيّ و رحمة اللَّه و بركاته)

و به اسانيد صحيحه منقول است از حلبى كه آن عبيد اللَّه است هر جا كه مطلق گويند و شيخ ذكر كرده است نامش را كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مى‌گويد كسى كه خواهد سجده سهو كند و عبارت كافى نيز قال يقول است و قال از قلم شيخ رحمه اللَّه افتاده است و سبب اشتباه جمعى شده است كه نظر در كتاب ديگر نكرده‌اند و از بسيارى اعتقادى كه به فضيلت شيخ داشته‌اند نظر بكتاب ديگر نمى‌كرده‌اند و چنين فهميده‌اند كه حضرت خود در سجده سهو اين را مى‌خواندند با آن كه عبارت شيخ نيز صريح نيست كه حضرت در سجده فرموده باشد بلكه آن را نيز حمل بايد كرد كه حضرت در بيان ذكر سجده اين را مى‌فرمودند كه بسم اللَّه و باللَّه و صلى اللَّه الخ.